Objective

To modernize the role of provincial administration from a traditional command-and-control bureaucracy into a strategic coordination, regional integration, and adaptive governance platform capable of aligning national policies with local realities.

Action

• Redefine provincial administration as a “Strategic Coordination Layer” between central government and local governments

• Transform the governor’s role from administrative supervision toward:

  • Strategic regional management

  • Inter-agency coordination

  • Crisis response leadership

  • Infrastructure integration

  • Economic and spatial development coordination

• Establish Provincial Integrated Management Centers

• Integrate provincial-level data systems for real-time governance and policy monitoring

• Strengthen provincial capability in:

  • Urban management

  • Regional economy coordination

  • Disaster preparedness

  • Environmental governance

  • Public infrastructure integration

• Develop adaptive governance models for different provincial typologies:

  • Metropolitan provinces

  • Agricultural provinces

  • Tourism provinces

  • Border provinces

  • Industrial provinces

• Modernize provincial budgeting and planning systems toward outcome-based governance

• Establish Provincial Governance KPI and public accountability systems

Expected Output

• Modernized provincial governance structure

• Stronger coordination between national and local governance layers

• Faster crisis response and infrastructure coordination

• Better alignment between provincial development and national strategy

• Increased provincial governance flexibility and responsiveness

• Improved public service integration and policy execution

• More adaptive and regionally differentiated governance system

Objective

เพื่อยกระดับบทบาทการบริหารจังหวัดจากระบบราชการเชิงสั่งการแบบดั้งเดิม ไปสู่กลไกบริหารเชิงยุทธศาสตร์ การบูรณาการระดับพื้นที่ และระบบบริหารที่ยืดหยุ่น สามารถเชื่อมโยงยุทธศาสตร์ชาติให้สอดคล้องกับบริบทจริงของแต่ละจังหวัดได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Action

• ปรับบทบาทจังหวัดให้เป็น “ศูนย์กลางการประสานยุทธศาสตร์” ระหว่างรัฐบาลกลางและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

• เปลี่ยนบทบาทผู้ว่าราชการจังหวัดจากการกำกับเชิงธุรการ ไปสู่:

  • การบริหารเชิงยุทธศาสตร์ระดับพื้นที่

  • การประสานงานข้ามหน่วยงาน

  • การบัญชาการภาวะวิกฤต

  • การบูรณาการโครงสร้างพื้นฐาน

  • การขับเคลื่อนเศรษฐกิจและการพัฒนาพื้นที่

• จัดตั้ง “ศูนย์บริหารบูรณาการจังหวัด” (Provincial Integrated Management Center)

• เชื่อมโยงระบบข้อมูลจังหวัดแบบ Real-Time เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจและติดตามนโยบาย

• ยกระดับขีดความสามารถจังหวัดด้าน:

  • การบริหารเมือง

  • การพัฒนาเศรษฐกิจระดับพื้นที่

  • การจัดการภัยพิบัติ

  • สิ่งแวดล้อม

  • การบูรณาการระบบสาธารณูปโภค

• พัฒนารูปแบบบริหารเฉพาะจังหวัดตามลักษณะพื้นที่ เช่น:

  • จังหวัดมหานคร

  • จังหวัดเกษตรกรรม

  • จังหวัดท่องเที่ยว

  • จังหวัดชายแดน

  • จังหวัดอุตสาหกรรม

• ปรับระบบงบประมาณและแผนพัฒนาจังหวัดสู่ระบบบริหารแบบมุ่งผลลัพธ์

• พัฒนาระบบ KPI และระบบความรับผิดชอบสาธารณะระดับจังหวัด

Expected Output

• ระบบบริหารจังหวัดสมัยใหม่ที่มีความคล่องตัวมากขึ้น

• การเชื่อมโยงระหว่างยุทธศาสตร์ชาติและการบริหารพื้นที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น

• การตอบสนองต่อวิกฤตและปัญหาพื้นที่รวดเร็วขึ้น

• การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและเศรษฐกิจระดับจังหวัดมีเอกภาพมากขึ้น

• จังหวัดมีความสามารถในการบริหารจัดการพื้นที่ตามบริบทจริงมากขึ้น

• ประชาชนได้รับบริการภาครัฐแบบบูรณาการและมีประสิทธิภาพมากขึ้น

• ประเทศไทยมีระบบบริหารจังหวัดที่ทันสมัย รองรับความซับซ้อนของเศรษฐกิจและสังคมในอนาคต