Objective

• Establish an integrated PM2.5 Health, Air Quality and Early Warning System linking air-quality monitoring, pollution forecasting, population exposure, health-risk assessment, and early warning.

• Shift PM2.5 management from reporting pollution after it occurs toward anticipating hazardous conditions and enabling preventive action before exposure peaks.

• Establish a national system capable of answering:

  • Where PM2.5 levels are rising?

  • When hazardous conditions are expected?

  • Which populations are most exposed?

  • What health risks are likely?

  • What actions should government, communities, workplaces, schools, and individuals take?

• Provide reliable, timely, spatially specific, and understandable air-quality information for public decision-making.

• Integrate environmental and health data to identify high-risk populations and high-exposure areas.

• Strengthen preparedness of the health system for recurring and severe PM2.5 episodes.

• Enable differentiated responses according to pollution severity, duration, geographic location, population vulnerability, and expected exposure.

• Establish an evidence base for evaluating whether PM2.5 reduction policies produce measurable improvements in population exposure and health outcomes.

Action

• Establish a National PM2.5 Air Quality and Health Intelligence Framework defining monitoring, forecasting, health-risk assessment, warning levels, communication protocols, and response measures.

• Integrate national air-quality data from:

  • Fixed monitoring stations

  • Low-cost sensor networks

  • Mobile monitoring

  • Satellite observations

  • Meteorological stations

  • Atmospheric models

  • Emission-source intelligence

• Establish a National High-Resolution PM2.5 Monitoring Network with priority coverage for:

  • Major cities

  • Industrial areas

  • Agricultural burning hotspots

  • Forest-fire risk areas

  • Border areas

  • High-population-density areas

  • Schools

  • Hospitals

  • Elder-care facilities

  • Other sensitive locations

• Establish data-quality standards covering calibration, validation, sensor placement, data completeness, spatial representativeness, and uncertainty.

• Develop a National PM2.5 Forecasting System providing forecasts at appropriate time horizons, such as:

  • Same-day conditions

  • Next-day conditions

  • Multi-day outlooks

  • Seasonal risk outlooks

• Integrate forecasting models with:

  • Meteorological conditions

  • Fire activity

  • Agricultural burning

  • Industrial emissions

  • Transport emissions

  • Transboundary pollution

  • Atmospheric transport

• Develop PM2.5 Exposure Risk Maps combining air-quality levels with:

  • Population density

  • Population distribution

  • Time spent in exposed locations

  • Sensitive facilities

  • Occupational exposure

  • Indoor–outdoor exposure patterns where data are available

• Establish a Population Vulnerability Assessment System identifying groups that may require additional protection during high-pollution episodes, including:

  • Children

  • Older adults

  • People with relevant respiratory or cardiovascular conditions

  • Outdoor workers

  • People who spend substantial time outdoors

  • Other populations identified by public-health authorities

• Develop a PM2.5 Health Risk Index translating air-quality conditions into understandable levels of public-health concern.

• Establish standardized early-warning thresholds and response levels based on PM2.5 concentration, forecast duration, exposure risk, and health considerations.

• Develop differentiated warning protocols for:

  • General population

  • Schools and childcare facilities

  • Hospitals and care facilities

  • Outdoor workers

  • Industrial workplaces

  • Vulnerable populations

  • Local governments

• Establish a National PM2.5 Early Warning Platform capable of issuing alerts through:

  • Government digital platforms

  • Mobile applications

  • SMS or other appropriate notification systems

  • Public information channels

  • Local government communication systems

  • School and workplace communication networks

• Ensure warnings communicate not only “how bad the air is”, but also:

  • Expected duration

  • Geographic extent

  • Likely trend

  • Main contributing conditions

  • Recommended protective actions

  • When conditions are expected to improve

• Develop health-protection action protocols for different warning levels, such as:

  • Reducing unnecessary outdoor exposure

  • Adjusting outdoor activities

  • Improving indoor air quality

  • Protecting high-risk populations

  • Adjusting school and workplace activities where appropriate

  • Activating health-system preparedness measures

• Establish PM2.5 Health Surveillance using appropriate aggregated health indicators to identify changes in health-service demand during severe pollution episodes.

• Develop mechanisms to analyze relationships between PM2.5 exposure and relevant health indicators while maintaining privacy and appropriate data-governance standards.

• Establish a PM2.5 Health Impact Intelligence System to identify:

  • Geographic areas with elevated health burden

  • Recurring high-risk periods

  • Population groups requiring additional protection

  • Health-system capacity requirements

• Develop health-system preparedness plans for severe or prolonged PM2.5 episodes, including:

  • Risk communication

  • Facility preparedness

  • Staff readiness

  • Essential supplies

  • Monitoring of service demand

  • Coordination among relevant health agencies

• Establish Clean Air Protocols for Sensitive Facilities such as schools, hospitals, childcare centers, and elder-care facilities.

• Promote appropriate indoor air-quality management, including ventilation strategies, filtration, and maintenance of air-cleaning systems where appropriate.

• Establish standards and guidance for indoor PM2.5 monitoring in priority sensitive facilities.

• Develop Occupational PM2.5 Exposure Management for workers who spend significant time outdoors or in high-emission environments.

• Establish mechanisms for local authorities to activate area-specific responses based on local pollution and exposure conditions rather than relying solely on national averages.

• Develop a PM2.5 Public Health Communication Framework using clear, consistent, non-alarmist language and avoiding contradictory messages across agencies.

• Establish public education programs explaining:

  • What PM2.5 is

  • Where it comes from

  • When exposure is highest

  • Who may be more vulnerable

  • How exposure can be reduced

  • How to interpret air-quality information

• Establish mechanisms for evaluating warning accuracy and public response, including:

  • Forecast accuracy

  • Warning lead time

  • Warning reach

  • Public understanding

  • Compliance with recommended protective measures

• Integrate health and air-quality information with AC-SI-021-04-01 : National PM2.5 Source Mapping and Emission Intelligence System to connect pollution conditions with their likely sources.

• Integrate with AC-SI-021-04-02 through AC-SI-021-04-06 so that agricultural burning, forest fires, urban emissions, industrial emissions, and transboundary haze information can feed directly into forecasting and early warning.

• Establish a continuous Air Quality → Exposure → Health → Response → Evaluation feedback cycle.

• Use system results to evaluate whether source-reduction measures are producing actual reductions in population exposure and health risk, not only reductions in reported emissions.

Expected Output

• National PM2.5 Air Quality and Health Intelligence Framework integrating air quality, forecasting, exposure, health risk, warning, and response.

• National High-Resolution PM2.5 Monitoring Network covering major population centers, pollution hotspots, sensitive locations, and priority risk areas.

• National PM2.5 Forecasting System providing same-day, next-day, multi-day, and seasonal risk information as appropriate.

• National PM2.5 Exposure Risk Map identifying areas and populations experiencing elevated exposure.

• Population Vulnerability Map and Database identifying groups and locations requiring additional protection.

• PM2.5 Health Risk Index translating air-quality conditions into understandable public-health risk levels.

• National PM2.5 Early Warning Platform delivering timely and location-specific warnings.

• Multi-Level PM2.5 Response Protocols for government, schools, hospitals, workplaces, communities, and vulnerable populations.

• PM2.5 Health Surveillance System tracking appropriate aggregated health indicators during recurring and severe pollution periods.

• PM2.5 Health Impact Intelligence System identifying geographic and population-level health risks.

• Clean Air Protocols for Sensitive Facilities covering schools, hospitals, childcare facilities, elder-care facilities, and other priority locations.

• Indoor Air Quality Management Standards and Guidance for high-risk and sensitive facilities.

• Occupational PM2.5 Exposure Management Framework for outdoor and high-exposure workers.

• National PM2.5 Public Health Communication Framework providing consistent, timely, and actionable public information.

• Early Warning Performance Dashboard measuring forecast accuracy, warning lead time, coverage, public understanding, and response effectiveness.

• Integrated Air Quality–Health Decision Support System enabling authorities to determine when and where additional protective measures should be activated.

• Adaptive PM2.5 Health Management Cycle linking pollution forecasts, exposure, health impacts, response actions, and subsequent evaluation.

• A structural transition from “วัดค่าฝุ่น → ประกาศค่าฝุ่น → ประชาชนรับรู้เมื่อเกิดปัญหาแล้ว” toward “ตรวจจับล่วงหน้า → พยากรณ์ → ประเมินการสัมผัส → ประเมินความเสี่ยงสุขภาพ → เตือนตรงกลุ่มและตรงพื้นที่ → ป้องกันก่อนเกิดผลกระทบ”.

Objective

• จัดตั้ง ระบบสุขภาพ คุณภาพอากาศ และการเตือนภัยล่วงหน้าฝุ่น PM2.5 แบบบูรณาการ ที่เชื่อมการตรวจวัดคุณภาพอากาศ การพยากรณ์ การประเมินการสัมผัส การประเมินความเสี่ยงด้านสุขภาพ และการเตือนภัยเข้าด้วยกัน

• เปลี่ยนจากการ รายงานค่าฝุ่นหลังเกิดปัญหา ไปสู่การคาดการณ์สภาวะเสี่ยงและเตือนประชาชนให้สามารถป้องกันตนเองได้ก่อนการสัมผัส PM2.5 สูง

• สร้างระบบระดับประเทศที่สามารถตอบได้ว่า:

  • PM2.5 กำลังเพิ่มขึ้นที่ไหน

  • ช่วงใดมีแนวโน้มรุนแรง

  • ประชากรกลุ่มใดได้รับการสัมผัสสูง

  • ความเสี่ยงด้านสุขภาพอยู่ในระดับใด

  • ภาครัฐ ชุมชน โรงเรียน สถานประกอบการ และประชาชนควรดำเนินการอย่างไร

• จัดให้มีข้อมูล คุณภาพอากาศที่น่าเชื่อถือ ทันเวลา มีความละเอียดเชิงพื้นที่ และประชาชนเข้าใจได้ง่าย

• เชื่อมข้อมูลสิ่งแวดล้อมกับข้อมูลสุขภาพเพื่อระบุ พื้นที่เสี่ยงสูงและประชากรที่ควรได้รับการคุ้มครองเป็นพิเศษ

• เพิ่มความพร้อมของระบบสาธารณสุขในการรับมือกับเหตุการณ์ PM2.5 ที่เกิดซ้ำและมีความรุนแรง

• กำหนดมาตรการตอบสนองที่แตกต่างกันตาม ระดับมลพิษ ระยะเวลาที่คาดว่าจะเกิด พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเปราะบางของประชากร และระดับการสัมผัส

• สร้างฐานข้อมูลเพื่อประเมินว่ามาตรการลด PM2.5 สามารถลด การสัมผัสของประชาชนและความเสี่ยงด้านสุขภาพ ได้จริงหรือไม่

Action

• จัดทำ กรอบระบบสุขภาพ คุณภาพอากาศ และการเตือนภัย PM2.5 ระดับประเทศ กำหนดมาตรฐานการตรวจวัด การพยากรณ์ การประเมินความเสี่ยง ระดับการเตือน การสื่อสาร และการตอบสนอง

• บูรณาการข้อมูลคุณภาพอากาศจาก:

  • สถานีตรวจวัดมาตรฐาน

  • เครือข่าย Sensor

  • การตรวจวัดเคลื่อนที่

  • ข้อมูลดาวเทียม

  • สถานีอุตุนิยมวิทยา

  • แบบจำลองบรรยากาศ

  • ข้อมูลแหล่งกำเนิดมลพิษ

• พัฒนา เครือข่ายตรวจวัด PM2.5 ความละเอียดสูงระดับประเทศ โดยให้ความสำคัญกับ:

  • เมืองขนาดใหญ่

  • เขตอุตสาหกรรม

  • พื้นที่เผาภาคเกษตร

  • พื้นที่เสี่ยงไฟป่า

  • พื้นที่ชายแดน

  • พื้นที่ประชากรหนาแน่น

  • โรงเรียน

  • โรงพยาบาล

  • สถานดูแลผู้สูงอายุ

  • พื้นที่อ่อนไหวอื่น

• กำหนดมาตรฐานคุณภาพข้อมูล ครอบคลุม การสอบเทียบ การตรวจสอบความถูกต้อง ตำแหน่งติดตั้ง ความครบถ้วน ความเป็นตัวแทนเชิงพื้นที่ และความไม่แน่นอน

• พัฒนา ระบบพยากรณ์ PM2.5 ระดับประเทศ ให้สามารถพยากรณ์ตามช่วงเวลาที่เหมาะสม เช่น:

  • สถานการณ์ในวันเดียวกัน

  • วันถัดไป

  • แนวโน้มหลายวัน

  • แนวโน้มความเสี่ยงตามฤดูกาล

• เชื่อมแบบจำลองพยากรณ์กับ:

  • สภาพอุตุนิยมวิทยา

  • จุดความร้อนและไฟ

  • การเผาภาคเกษตร

  • การระบายจากอุตสาหกรรม

  • การระบายจากการคมนาคม

  • มลพิษข้ามพรมแดน

  • การเคลื่อนตัวของมวลอากาศ

• จัดทำ แผนที่ความเสี่ยงจากการสัมผัส PM2.5 โดยเชื่อมค่าคุณภาพอากาศกับ:

  • ความหนาแน่นประชากร

  • การกระจายตัวของประชากร

  • เวลาที่ประชาชนอยู่ในพื้นที่เสี่ยง

  • สถานที่อ่อนไหว

  • การสัมผัสจากการทำงาน

  • รูปแบบการสัมผัสในอาคารและนอกอาคารในกรณีที่มีข้อมูล

• จัดทำ ระบบประเมินความเปราะบางของประชากร เพื่อระบุกลุ่มที่อาจต้องได้รับการป้องกันเพิ่มเติม เช่น:

  • เด็ก

  • ผู้สูงอายุ

  • ผู้ที่มีโรคระบบทางเดินหายใจหรือหัวใจและหลอดเลือดที่เกี่ยวข้อง

  • ผู้ปฏิบัติงานกลางแจ้ง

  • ผู้ที่ต้องอยู่กลางแจ้งเป็นเวลานาน

  • กลุ่มอื่นตามการประเมินของหน่วยงานสาธารณสุข

• พัฒนา ดัชนีความเสี่ยงด้านสุขภาพจาก PM2.5 เพื่อแปลงข้อมูลคุณภาพอากาศให้เป็นระดับความเสี่ยงที่ประชาชนสามารถเข้าใจได้

• กำหนด เกณฑ์เตือนภัยและระดับการตอบสนอง โดยพิจารณาจากค่าฝุ่น ระยะเวลาที่คาดว่าจะเกิด ระดับการสัมผัส และหลักเกณฑ์ด้านสุขภาพ

• จัดทำ Protocol การเตือนภัยที่แตกต่างกันสำหรับ:

  • ประชาชนทั่วไป

  • โรงเรียนและศูนย์เด็กเล็ก

  • โรงพยาบาลและสถานดูแล

  • ผู้ปฏิบัติงานกลางแจ้ง

  • สถานประกอบการ

  • กลุ่มเปราะบาง

  • องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

• จัดตั้ง แพลตฟอร์มเตือนภัย PM2.5 ระดับประเทศ สามารถแจ้งเตือนผ่าน:

  • แพลตฟอร์มดิจิทัลของรัฐ

  • แอปพลิเคชัน

  • SMS หรือระบบแจ้งเตือนที่เหมาะสม

  • ช่องทางสื่อสารสาธารณะ

  • ระบบสื่อสารของท้องถิ่น

  • เครือข่ายโรงเรียนและสถานประกอบการ

• ทำให้การแจ้งเตือนไม่ได้บอกเพียง “ค่าฝุ่นสูงแค่ไหน” แต่ต้องบอกด้วยว่า:

  • คาดว่าจะรุนแรงนานเท่าใด

  • ครอบคลุมพื้นที่ใด

  • แนวโน้มจะเพิ่มหรือลด

  • ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดสถานการณ์

  • ประชาชนควรปฏิบัติอย่างไร

  • คาดว่าสถานการณ์จะดีขึ้นเมื่อใด

• จัดทำ Protocol การป้องกันสุขภาพตามระดับความเสี่ยง เช่น:

  • ลดการสัมผัสภายนอกอาคารที่ไม่จำเป็น

  • ปรับกิจกรรมกลางแจ้ง

  • ปรับปรุงคุณภาพอากาศภายในอาคาร

  • เพิ่มการป้องกันกลุ่มเสี่ยง

  • ปรับกิจกรรมของโรงเรียนและสถานประกอบการตามความเหมาะสม

  • เตรียมความพร้อมของระบบบริการสุขภาพ

• จัดตั้ง ระบบเฝ้าระวังสุขภาพจาก PM2.5 โดยใช้ตัวชี้วัดสุขภาพแบบข้อมูลรวมที่เหมาะสม เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงของภาระงานบริการสุขภาพในช่วงมลพิษรุนแรง

• พัฒนากลไกวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง การสัมผัส PM2.5 กับตัวชี้วัดสุขภาพที่เกี่ยวข้อง โดยคำนึงถึงความเป็นส่วนตัวและธรรมาภิบาลข้อมูล

• จัดตั้ง ระบบ PM2.5 Health Impact Intelligence เพื่อระบุ:

  • พื้นที่ที่มีภาระความเสี่ยงด้านสุขภาพสูง

  • ช่วงเวลาที่มีความเสี่ยงซ้ำ

  • กลุ่มประชากรที่ต้องได้รับการป้องกันเพิ่มเติม

  • ความต้องการด้านขีดความสามารถของระบบสาธารณสุข

• จัดทำ แผนเตรียมความพร้อมของระบบสุขภาพต่อเหตุ PM2.5 รุนแรงหรือยาวนาน ครอบคลุม:

  • การสื่อสารความเสี่ยง

  • ความพร้อมของสถานพยาบาล

  • ความพร้อมของบุคลากร

  • เวชภัณฑ์และทรัพยากรที่จำเป็น

  • การติดตามความต้องการใช้บริการ

  • การประสานงานระหว่างหน่วยงานสุขภาพ

• จัดทำ Clean Air Protocol สำหรับสถานที่อ่อนไหว เช่น โรงเรียน โรงพยาบาล ศูนย์เด็กเล็ก และสถานดูแลผู้สูงอายุ

• ส่งเสริมการจัดการ คุณภาพอากาศภายในอาคาร เช่น การจัดการการระบายอากาศ การกรองอากาศ และการบำรุงรักษาระบบฟอกอากาศตามความเหมาะสม

• กำหนดแนวทางและมาตรฐาน การตรวจวัด PM2.5 ภายในอาคาร สำหรับสถานที่อ่อนไหวที่มีความสำคัญ

• จัดทำ ระบบจัดการการสัมผัส PM2.5 ในสถานประกอบการ สำหรับผู้ปฏิบัติงานกลางแจ้งหรือทำงานในพื้นที่ที่มีการระบายสูง

• จัดทำ กรอบการสื่อสารความเสี่ยงด้าน PM2.5 ให้หน่วยงานต่าง ๆ ใช้ข้อมูลและภาษาที่สอดคล้องกัน ชัดเจน และไม่สร้างความตื่นตระหนก

• พัฒนาโครงการให้ความรู้ประชาชนเกี่ยวกับ:

  • PM2.5 คืออะไร

  • มาจากไหน

  • ช่วงใดมีการสัมผัสสูง

  • ใครเป็นกลุ่มที่ควรระวัง

  • ลดการสัมผัสได้อย่างไร

  • อ่านข้อมูลคุณภาพอากาศอย่างไร

• จัดตั้งระบบประเมิน ความแม่นยำและประสิทธิผลของการเตือนภัย เช่น:

  • ความแม่นยำของการพยากรณ์

  • ระยะเวลาการเตือนล่วงหน้า

  • จำนวนประชาชนที่เข้าถึงการเตือน

  • ความเข้าใจของประชาชน

  • การตอบสนองตามคำแนะนำ

• เชื่อมโยงข้อมูลสุขภาพและคุณภาพอากาศกับ AC-SI-021-04-01 : National PM2.5 Source Mapping and Emission Intelligence System เพื่อเชื่อมสถานการณ์มลพิษกับแหล่งกำเนิดที่เกี่ยวข้อง

• เชื่อมกับ AC-SI-021-04-02 ถึง AC-SI-021-04-06 เพื่อให้ข้อมูลการเผาภาคเกษตร ไฟป่า การคมนาคม อุตสาหกรรม และหมอกควันข้ามพรมแดนเข้าสู่ระบบพยากรณ์และเตือนภัยโดยตรง

• จัดตั้งวงจร คุณภาพอากาศ → การสัมผัส → สุขภาพ → การตอบสนอง → การประเมินผล อย่างต่อเนื่อง

• ใช้ผลจากระบบประเมินว่ามาตรการลดแหล่งกำเนิดสามารถลด การสัมผัส PM2.5 และความเสี่ยงด้านสุขภาพของประชาชน ได้จริงหรือไม่ ไม่ใช่ประเมินเฉพาะปริมาณการระบายที่ลดลง

Expected Output

• กรอบระบบสุขภาพ คุณภาพอากาศ และการเตือนภัย PM2.5 ระดับประเทศ เชื่อมคุณภาพอากาศ การพยากรณ์ การสัมผัส ความเสี่ยงสุขภาพ การเตือน และการตอบสนอง

• เครือข่ายตรวจวัด PM2.5 ความละเอียดสูงระดับประเทศ ครอบคลุมเมือง พื้นที่เสี่ยง แหล่งกำเนิดสำคัญ และสถานที่อ่อนไหว

• ระบบพยากรณ์ PM2.5 ระดับประเทศ สำหรับสถานการณ์ปัจจุบัน วันถัดไป แนวโน้มหลายวัน และความเสี่ยงตามฤดูกาล

• แผนที่ความเสี่ยงจากการสัมผัส PM2.5 ระบุพื้นที่และประชากรที่มีการสัมผัสสูง

• ฐานข้อมูลและแผนที่ความเปราะบางของประชากร ระบุกลุ่มและพื้นที่ที่ควรได้รับการป้องกันเพิ่มเติม

• ดัชนีความเสี่ยงด้านสุขภาพจาก PM2.5 แปลงข้อมูลคุณภาพอากาศเป็นระดับความเสี่ยงที่เข้าใจง่าย

• แพลตฟอร์มเตือนภัย PM2.5 ระดับประเทศ สามารถแจ้งเตือนตามพื้นที่และช่วงเวลาได้อย่างทันท่วงที

• Protocol การตอบสนองต่อ PM2.5 หลายระดับ สำหรับภาครัฐ โรงเรียน โรงพยาบาล สถานประกอบการ ชุมชน และประชาชน

• ระบบเฝ้าระวังสุขภาพจาก PM2.5 ติดตามตัวชี้วัดสุขภาพที่เหมาะสมในช่วงเหตุการณ์มลพิษ

• ระบบ PM2.5 Health Impact Intelligence ระบุพื้นที่และกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงสูง

• Clean Air Protocol สำหรับสถานที่อ่อนไหว เช่น โรงเรียน โรงพยาบาล ศูนย์เด็กเล็ก และสถานดูแลผู้สูงอายุ

• มาตรฐานและแนวทางการจัดการคุณภาพอากาศภายในอาคาร สำหรับพื้นที่ที่มีความสำคัญ

• กรอบการจัดการการสัมผัส PM2.5 ในสถานประกอบการ สำหรับผู้ปฏิบัติงานกลางแจ้งและพื้นที่เสี่ยงสูง

• กรอบการสื่อสารความเสี่ยง PM2.5 ระดับประเทศ ให้ข้อมูลที่สอดคล้อง ทันเวลา และนำไปปฏิบัติได้

• Dashboard ประเมินประสิทธิผลระบบเตือนภัย วัดความแม่นยำ ระยะเวลาการเตือน การเข้าถึง ความเข้าใจ และการตอบสนอง

• ระบบสนับสนุนการตัดสินใจด้านคุณภาพอากาศและสุขภาพ ช่วยหน่วยงานกำหนดว่าเมื่อใดและพื้นที่ใดควรยกระดับมาตรการป้องกัน

• วงจรการจัดการ PM2.5 แบบ Adaptive เชื่อมการพยากรณ์ → การสัมผัส → ผลกระทบสุขภาพ → การตอบสนอง → การประเมินผล

• เกิดการเปลี่ยนจาก “วัดค่าฝุ่น → ประกาศค่าฝุ่น → ประชาชนรับรู้เมื่อเกิดปัญหาแล้ว” ไปสู่ “ตรวจจับล่วงหน้า → พยากรณ์ → ประเมินการสัมผัส → ประเมินความเสี่ยงสุขภาพ → เตือนตรงพื้นที่และตรงกลุ่ม → ป้องกันก่อนเกิดผลกระทบ”