Objective

• Establish an integrated Landscape Fire Resilience and Wildfire Prevention System that manages wildfire risk at the landscape scale rather than responding only to individual fire events.

• Shift wildfire management from fire suppression after ignition toward prevention, risk reduction, fuel management, landscape restoration, early detection, and controlled response.

• Reduce the probability, intensity, speed, and ecological damage of uncontrolled wildfires.

• Restore landscape conditions that reduce excessive fuel accumulation while maintaining appropriate ecological fire processes where fire is naturally part of the ecosystem.

• Identify and manage the interaction between:

  • Forest condition

  • Vegetation and fuel load

  • Drought

  • Soil and moisture conditions

  • Weather

  • Human activities

  • Agricultural burning

  • Land-use change

  • Topography

  • Transboundary smoke

• Establish landscape-level fire management zones based on fire behavior, ecological sensitivity, population exposure, and critical infrastructure.

• Protect forests, watersheds, biodiversity, communities, agricultural areas, and critical infrastructure from catastrophic wildfire impacts.

• Strengthen the capacity of landscapes and communities to prevent, withstand, respond to, and recover from wildfire.

• Integrate wildfire prevention with watershed protection, PM2.5 reduction, forest restoration, climate adaptation, and ecological disaster-risk management.

Action

• Establish a National Landscape Fire Resilience Framework defining fire-risk assessment, prevention, preparedness, response, restoration, and institutional coordination.

• Develop a Landscape Fire Risk Map integrating:

  • Historical fire occurrence

  • Vegetation and forest condition

  • Fuel load and fuel continuity

  • Rainfall and drought

  • Temperature and humidity

  • Wind

  • Terrain and slope

  • Human settlement

  • Roads and access routes

  • Agricultural burning

  • Critical infrastructure

• Develop Landscape Fire Risk Classification Zones based on:

  • Probability of ignition

  • Expected fire intensity

  • Rate of fire spread

  • Fuel availability

  • Ecological sensitivity

  • Population exposure

  • Potential PM2.5 and smoke impacts

• Establish Fire-Prone Landscape Priority Areas for prevention and resilience investment.

• Develop Landscape Fuel Management Plans to reduce excessive and continuous fuel loads while avoiding unnecessary ecological damage.

• Apply appropriate fuel-management approaches according to ecosystem and landscape conditions, including:

  • Vegetation management

  • Strategic fuel breaks

  • Green firebreaks

  • Removal or treatment of excessive fuel

  • Ecological thinning where appropriate

  • Prescribed or controlled burning only where scientifically justified, legally permitted, and safely managed

• Prioritize natural fire-resilient landscape design rather than relying exclusively on permanent artificial firebreaks.

• Restore natural vegetation patterns and landscape mosaics that can reduce the continuity of large, rapidly spreading fires.

• Develop Forest and Watershed Fire Resilience Zones around critical headwaters, biodiversity areas, protected forests, and communities.

• Establish Community Fire Management Zones where local communities participate in prevention, monitoring, fuel management, and emergency response.

• Develop community-based systems for:

  • Fire observation

  • Local patrols

  • Fuel-risk reporting

  • Fire prevention

  • First response

  • Evacuation preparedness

• Establish Early Fire Detection and Intelligence Systems using:

  • Satellites

  • Thermal anomaly detection

  • Ground sensors

  • Camera systems

  • Patrol networks

  • Community reporting

• Integrate fire detection with weather, drought, vegetation moisture, and fuel conditions to generate dynamic fire-risk forecasts.

• Develop Wildfire Spread and Behavior Models to forecast:

  • Potential ignition areas

  • Fire direction

  • Fire spread rate

  • Potential intensity

  • Smoke movement

  • Communities and infrastructure potentially affected

• Establish Landscape Fire Early Warning Levels based on fire weather, fuel conditions, drought, and expected fire behavior.

• Develop location-specific operational protocols for:

  • Forest agencies

  • Local authorities

  • Protected-area managers

  • Firefighting units

  • Communities

  • Agricultural operators

  • Critical infrastructure operators

• Establish Strategic Fire Response Corridors and Access Networks to ensure emergency teams can reach priority areas quickly while minimizing unnecessary environmental disturbance.

• Improve wildfire response capacity through:

  • Local response teams

  • Trained community volunteers

  • Fire equipment

  • Water access

  • Communication systems

  • Inter-agency coordination

• Establish Incident Command and Landscape Fire Coordination Protocols for large-scale or multi-area wildfire events.

• Integrate wildfire management with agricultural burning management, including:

  • Burning-risk calendars

  • Alternative biomass management

  • High-risk period restrictions

  • Fire-safe agricultural practices

  • Community-level coordination

• Connect wildfire risk information with AC-SI-021-04-02 : Agricultural Burning and Biomass Transition Program to reduce ignition sources associated with agricultural activities.

• Integrate wildfire management with AC-SI-021-04-01 : National PM2.5 Source Mapping and Emission Intelligence System to quantify wildfire contributions to PM2.5.

• Establish Fire–Smoke–PM2.5 Intelligence linking fire location, intensity, atmospheric conditions, smoke transport, and affected populations.

• Develop Smoke Impact Forecasting to anticipate communities likely to experience hazardous smoke even when fires occur outside their immediate area.

• Protect sensitive locations through wildfire and smoke preparedness plans for:

  • Communities

  • Schools

  • Hospitals

  • Elder-care facilities

  • Agricultural workers

  • Outdoor workers

• Establish Wildfire-Resilient Community Planning including:

  • Safe evacuation routes

  • Emergency assembly areas

  • Defensible spaces where appropriate

  • Fire-resistant infrastructure

  • Community communication systems

• Establish mechanisms to reduce accidental and intentional human-caused ignitions through:

  • Public education

  • Access controls during extreme fire-risk periods

  • Agricultural coordination

  • Enforcement of applicable regulations

  • Community fire-management agreements

• Establish Post-Fire Ecological Recovery Protocols to prevent secondary impacts such as:

  • Soil erosion

  • Flash floods

  • Landslides

  • Sedimentation

  • Invasive species

  • Watershed degradation

• Prioritize post-fire restoration based on ecosystem sensitivity, watershed importance, erosion risk, biodiversity value, and community exposure.

• Establish fire-resilience monitoring indicators covering:

  • Fire frequency

  • Burn severity

  • Fuel load

  • Vegetation recovery

  • Soil condition

  • Forest regeneration

  • Watershed response

  • PM2.5 and smoke impacts

• Develop Landscape Fire Risk Scenarios under:

  • Current conditions

  • Increased drought

  • Climate-change scenarios

  • Continued fuel accumulation

  • Improved fuel management

  • Forest restoration

• Establish an Adaptive Landscape Fire Management Cycle linking:

  • Risk assessment

  • Prevention

  • Preparedness

  • Detection

  • Response

  • Post-fire recovery

  • Evaluation

  • Landscape adjustment

Expected Output

• National Landscape Fire Resilience Framework integrating wildfire prevention, preparedness, response, and ecological recovery.

• National Landscape Fire Risk Map identifying areas with different levels of wildfire risk.

• Landscape Fire Risk Classification System based on ignition probability, fire behavior, ecological sensitivity, and population exposure.

• Priority Fire-Resilient Landscape Network covering high-risk forests, watersheds, communities, and critical infrastructure.

• Landscape Fuel Management Plans designed to reduce excessive fuel continuity while maintaining ecosystem integrity.

• Strategic Fuel Break and Fire-Resilient Landscape Network reducing the probability of large, rapidly spreading wildfires.

• Community Fire Management Network strengthening local prevention, monitoring, and first-response capacity.

• National Early Fire Detection and Intelligence System combining satellite, sensor, camera, patrol, and community data.

• Wildfire Spread and Behavior Forecasting System supporting proactive deployment of firefighting resources.

• Landscape Fire Early Warning System providing location-specific fire-risk and response alerts.

• Integrated Wildfire Response Coordination System connecting national agencies, local authorities, protected-area managers, firefighting units, and communities.

• Fire–Smoke–PM2.5 Intelligence System linking wildfire events to smoke transport and population exposure.

• Smoke Impact Forecasting System identifying areas likely to experience hazardous smoke.

• Wildfire-Resilient Community Preparedness Plans covering evacuation, communication, emergency response, and smoke protection.

• Post-Fire Ecological Recovery System restoring forests, soils, watersheds, and ecosystem functions after major fires.

• Landscape Fire Resilience Monitoring Dashboard measuring fire frequency, severity, fuel conditions, ecosystem recovery, and PM2.5 impacts.

• Adaptive Landscape Fire Management System continuously improving prevention and response based on observed fire behavior and ecological outcomes.

• A structural transition from “เกิดไฟ → ระดมกำลังดับ → พื้นที่เสียหาย → ฟื้นฟูหลังไฟ” toward “ประเมินความเสี่ยง → ลดเชื้อเพลิงและปัจจัยก่อไฟ → สร้างภูมิทัศน์ทนไฟ → ตรวจจับเร็ว → ควบคุมตั้งแต่ต้น → ฟื้นฟูระบบนิเวศ → เพิ่มความทนทานในรอบถัดไป”.

Objective

• จัดตั้ง ระบบเสริมสร้างความยืดหยุ่นต่อไฟและป้องกันไฟป่าระดับภูมิทัศน์ ที่บริหารจัดการความเสี่ยงไฟในระดับภูมิทัศน์ ไม่ใช่รอแก้ปัญหาเฉพาะจุดเมื่อเกิดไฟแล้ว

• เปลี่ยนจากการเน้น ดับไฟหลังเกิดเหตุ ไปสู่การป้องกัน การลดความเสี่ยง การจัดการเชื้อเพลิง การฟื้นฟูภูมิทัศน์ การตรวจจับเร็ว และการตอบสนองอย่างเหมาะสม

• ลดโอกาสเกิด ความรุนแรง ความเร็วในการลุกลาม และความเสียหายทางนิเวศจากไฟป่าที่ควบคุมไม่ได้

• ฟื้นสภาพภูมิทัศน์ให้สามารถควบคุมการสะสมของเชื้อเพลิงที่มากเกินไป ขณะเดียวกันยังรักษากระบวนการไฟที่เหมาะสมต่อระบบนิเวศในพื้นที่ที่ไฟเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

• ระบุและจัดการความสัมพันธ์ระหว่าง:

  • สภาพป่า

  • พืชพรรณและปริมาณเชื้อเพลิง

  • ภัยแล้ง

  • สภาพดินและความชื้น

  • สภาพอากาศ

  • กิจกรรมของมนุษย์

  • การเผาภาคเกษตร

  • การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน

  • ภูมิประเทศ

  • หมอกควันข้ามพรมแดน

• จัดแบ่งภูมิทัศน์ตามระดับความเสี่ยง โดยพิจารณา พฤติกรรมของไฟ ความเปราะบางทางนิเวศ จำนวนประชากรที่ได้รับผลกระทบ และโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ

• ปกป้องป่า ลุ่มน้ำ ความหลากหลายทางชีวภาพ ชุมชน พื้นที่เกษตร และโครงสร้างพื้นฐานสำคัญจากไฟป่ารุนแรง

• เพิ่มความสามารถของภูมิทัศน์และชุมชนในการ ป้องกัน รองรับ ตอบสนอง และฟื้นตัวจากไฟป่า

• เชื่อมการป้องกันไฟป่ากับ การฟื้นฟูลุ่มน้ำ การลด PM2.5 การฟื้นฟูป่า การปรับตัวต่อภูมิอากาศ และการจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติทางนิเวศ

Action

• จัดทำ กรอบระบบเสริมสร้างความยืดหยุ่นต่อไฟและป้องกันไฟป่าระดับภูมิทัศน์ กำหนดมาตรฐานการประเมิน การป้องกัน การเตรียมพร้อม การตอบสนอง การฟื้นฟู และการประสานงาน

• จัดทำ แผนที่ความเสี่ยงไฟระดับภูมิทัศน์ โดยบูรณาการ:

  • ประวัติการเกิดไฟ

  • สภาพป่าและพืชพรรณ

  • ปริมาณและความต่อเนื่องของเชื้อเพลิง

  • ฝนและภัยแล้ง

  • อุณหภูมิและความชื้น

  • ลม

  • ภูมิประเทศและความลาดชัน

  • ชุมชน

  • ถนนและเส้นทางเข้าถึง

  • การเผาภาคเกษตร

  • โครงสร้างพื้นฐานสำคัญ

• จัดทำ ระบบจำแนกระดับความเสี่ยงไฟของภูมิทัศน์ โดยพิจารณา:

  • โอกาสเกิดไฟ

  • ความรุนแรงที่คาดว่าจะเกิด

  • อัตราการลุกลาม

  • ปริมาณเชื้อเพลิง

  • ความเปราะบางของระบบนิเวศ

  • ประชากรที่ได้รับผลกระทบ

  • ผลกระทบต่อ PM2.5 และหมอกควัน

• ระบุ พื้นที่ภูมิทัศน์ที่ต้องได้รับการลงทุนด้านความทนทานต่อไฟเป็นลำดับแรก

• จัดทำ แผนจัดการเชื้อเพลิงระดับภูมิทัศน์ เพื่อลดปริมาณและความต่อเนื่องของเชื้อเพลิงที่มากเกินไป โดยไม่ทำลายระบบนิเวศโดยไม่จำเป็น

• ใช้มาตรการจัดการเชื้อเพลิงให้เหมาะกับสภาพระบบนิเวศ เช่น:

  • การจัดการพืชพรรณ

  • แนวลดเชื้อเพลิง

  • แนวกันไฟสีเขียว

  • การกำจัดหรือจัดการเชื้อเพลิงส่วนเกิน

  • การลดความหนาแน่นของพืชในพื้นที่ที่เหมาะสม

  • การเผาตามแผนหรือการเผาควบคุมเฉพาะพื้นที่ที่มีหลักวิชาการรองรับ ได้รับอนุญาต และสามารถควบคุมความปลอดภัยได้

• ให้ความสำคัญกับ การออกแบบภูมิทัศน์ที่ทนต่อไฟตามธรรมชาติ มากกว่าการพึ่งพาแนวกันไฟถาวรที่เป็นโครงสร้างแข็งเพียงอย่างเดียว

• ฟื้นรูปแบบพืชพรรณและโครงสร้างภูมิทัศน์ที่เหมาะสม เพื่อช่วยลดความต่อเนื่องของเชื้อเพลิงและลดโอกาสเกิดไฟขนาดใหญ่ที่ลุกลามรวดเร็ว

• จัดตั้ง เขตเสริมสร้างความยืดหยุ่นต่อไฟในป่าและลุ่มน้ำ รอบพื้นที่ป่าต้นน้ำ พื้นที่ความหลากหลายทางชีวภาพ ป่าอนุรักษ์ และชุมชน

• จัดตั้ง เขตจัดการไฟโดยชุมชน ให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการป้องกัน เฝ้าระวัง จัดการเชื้อเพลิง และตอบสนองเบื้องต้น

• พัฒนาระบบชุมชนสำหรับ:

  • การเฝ้าระวังไฟ

  • การลาดตระเวน

  • การแจ้งความเสี่ยงเชื้อเพลิง

  • การป้องกันไฟ

  • การตอบสนองเบื้องต้น

  • การเตรียมพร้อมอพยพ

• จัดตั้ง ระบบตรวจจับไฟระยะแรกและระบบข่าวกรองไฟ โดยใช้:

  • ดาวเทียม

  • การตรวจจับจุดความร้อน

  • Sensor ภาคพื้นดิน

  • กล้องตรวจการณ์

  • เครือข่ายลาดตระเวน

  • การแจ้งเหตุจากชุมชน

• เชื่อมข้อมูลการตรวจจับไฟกับ สภาพอากาศ ภัยแล้ง ความชื้นของพืชพรรณ และปริมาณเชื้อเพลิง เพื่อจัดทำพยากรณ์ความเสี่ยงแบบพลวัต

• พัฒนา แบบจำลองการลุกลามและพฤติกรรมของไฟป่า เพื่อคาดการณ์:

  • พื้นที่ที่มีโอกาสเกิดไฟ

  • ทิศทางการลุกลาม

  • อัตราการลุกลาม

  • ความรุนแรง

  • การเคลื่อนที่ของควัน

  • ชุมชนและโครงสร้างพื้นฐานที่อาจได้รับผลกระทบ

• จัดตั้ง ระดับเตือนภัยไฟระดับภูมิทัศน์ ตามสภาพอากาศ ปริมาณเชื้อเพลิง ภัยแล้ง และพฤติกรรมของไฟที่คาดการณ์

• จัดทำ Protocol เฉพาะพื้นที่สำหรับ:

  • หน่วยงานป่าไม้

  • องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

  • หน่วยงานดูแลพื้นที่อนุรักษ์

  • หน่วยดับไฟ

  • ชุมชน

  • เกษตรกร

  • ผู้ดูแลโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ

• จัดทำ แนวทางและเครือข่ายเส้นทางเข้าถึงพื้นที่ไฟเชิงยุทธศาสตร์ เพื่อให้กำลังตอบสนองเข้าถึงพื้นที่สำคัญได้รวดเร็ว โดยลดการรบกวนระบบนิเวศที่ไม่จำเป็น

• เพิ่มขีดความสามารถในการตอบสนองผ่าน:

  • ทีมตอบสนองระดับท้องถิ่น

  • อาสาสมัครชุมชนที่ผ่านการฝึก

  • อุปกรณ์ดับไฟ

  • แหล่งน้ำ

  • ระบบสื่อสาร

  • การประสานงานระหว่างหน่วยงาน

• จัดตั้ง ระบบบัญชาการเหตุและการประสานงานไฟระดับภูมิทัศน์ สำหรับเหตุไฟขนาดใหญ่หรือไฟที่เกิดพร้อมกันหลายพื้นที่

• เชื่อมการจัดการไฟป่ากับ การจัดการการเผาภาคเกษตร เช่น:

  • ปฏิทินความเสี่ยงการเผา

  • การจัดการชีวมวลทางเลือก

  • การจำกัดการเผาในช่วงเสี่ยงสูง

  • แนวทางเกษตรปลอดการลุกลามของไฟ

  • การประสานงานระดับชุมชน

• เชื่อมกับ AC-SI-021-04-02 : Agricultural Burning and Biomass Transition Program เพื่อลดแหล่งกำเนิดไฟจากกิจกรรมภาคเกษตร

• เชื่อมกับ AC-SI-021-04-01 : National PM2.5 Source Mapping and Emission Intelligence System เพื่อประเมินสัดส่วนของไฟป่าต่อ PM2.5

• จัดตั้ง Fire–Smoke–PM2.5 Intelligence เชื่อมตำแหน่งไฟ ความรุนแรง สภาพบรรยากาศ การเคลื่อนที่ของควัน และประชากรที่ได้รับผลกระทบ

• พัฒนา ระบบพยากรณ์ผลกระทบจากหมอกควัน เพื่อคาดการณ์พื้นที่ที่มีโอกาสได้รับควันในระดับอันตราย แม้ต้นเหตุไฟจะอยู่นอกพื้นที่

• จัดทำแผนเตรียมพร้อมด้านไฟและหมอกควันสำหรับ:

  • ชุมชน

  • โรงเรียน

  • โรงพยาบาล

  • สถานดูแลผู้สูงอายุ

  • คนงานภาคเกษตร

  • ผู้ปฏิบัติงานกลางแจ้ง

• จัดทำ แผนชุมชนทนไฟ ครอบคลุม:

  • เส้นทางอพยพ

  • จุดรวมพล

  • พื้นที่ป้องกันรอบชุมชนตามความเหมาะสม

  • โครงสร้างพื้นฐานที่ทนไฟ

  • ระบบสื่อสารฉุกเฉิน

• ลดการเกิดไฟจากกิจกรรมของมนุษย์โดย:

  • การให้ความรู้

  • การควบคุมการเข้าพื้นที่ในช่วงเสี่ยงสูง

  • การประสานการจัดการภาคเกษตร

  • การบังคับใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • ข้อตกลงการจัดการไฟระดับชุมชน

• จัดทำ Protocol การฟื้นฟูระบบนิเวศหลังไฟป่า เพื่อป้องกันผลกระทบต่อเนื่อง เช่น:

  • การชะล้างพังทลายของดิน

  • น้ำป่าไหลหลาก

  • ดินถล่ม

  • ตะกอนสะสม

  • ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นรุกราน

  • ความเสื่อมโทรมของลุ่มน้ำ

• จัดลำดับการฟื้นฟูหลังไฟตาม ความเปราะบางของระบบนิเวศ ความสำคัญของลุ่มน้ำ ความเสี่ยงการกัดเซาะ คุณค่าความหลากหลายทางชีวภาพ และประชากรที่ได้รับผลกระทบ

• จัดทำตัวชี้วัดความทนทานต่อไฟ ครอบคลุม:

  • ความถี่การเกิดไฟ

  • ความรุนแรงของพื้นที่ถูกไฟไหม้

  • ปริมาณเชื้อเพลิง

  • การฟื้นตัวของพืชพรรณ

  • สภาพดิน

  • การฟื้นตัวของป่า

  • การตอบสนองของลุ่มน้ำ

  • ผลกระทบ PM2.5 และหมอกควัน

• จัดทำ ฉากทัศน์ความเสี่ยงไฟระดับภูมิทัศน์ ภายใต้:

  • สภาพปัจจุบัน

  • ภัยแล้งเพิ่มขึ้น

  • การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

  • การสะสมเชื้อเพลิงต่อเนื่อง

  • การจัดการเชื้อเพลิงที่ดีขึ้น

  • การฟื้นฟูป่า

• จัดตั้งวงจร Adaptive Landscape Fire Management เชื่อม:

  • ประเมินความเสี่ยง

  • ป้องกัน

  • เตรียมพร้อม

  • ตรวจจับ

  • ตอบสนอง

  • ฟื้นฟูหลังไฟ

  • ประเมินผล

  • ปรับภูมิทัศน์

Expected Output

• กรอบระบบเสริมสร้างความยืดหยุ่นต่อไฟและป้องกันไฟป่าระดับภูมิทัศน์ เชื่อมการป้องกัน การเตรียมพร้อม การตอบสนอง และการฟื้นฟูระบบนิเวศ

• แผนที่ความเสี่ยงไฟระดับภูมิทัศน์ จำแนกระดับความเสี่ยงของแต่ละพื้นที่

• ระบบจำแนกระดับความเสี่ยงไฟของภูมิทัศน์ ตามโอกาสเกิด พฤติกรรมไฟ ความเปราะบางทางนิเวศ และการเปิดรับความเสี่ยงของประชาชน

• เครือข่ายภูมิทัศน์ที่มีความยืดหยุ่นต่อไฟเป็นลำดับความสำคัญ ครอบคลุมป่า ลุ่มน้ำ ชุมชน และโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ

• แผนจัดการเชื้อเพลิงระดับภูมิทัศน์ ลดเชื้อเพลิงและความต่อเนื่องของเชื้อเพลิงโดยรักษาความสมบูรณ์ของระบบนิเวศ

• เครือข่ายแนวลดเชื้อเพลิงและภูมิทัศน์ทนไฟ ลดโอกาสเกิดไฟขนาดใหญ่และการลุกลามอย่างรวดเร็ว

• เครือข่ายการจัดการไฟโดยชุมชน เพิ่มขีดความสามารถในการป้องกัน เฝ้าระวัง และตอบสนองเบื้องต้น

• ระบบตรวจจับไฟระยะแรกและข่าวกรองไฟระดับประเทศ เชื่อมดาวเทียม Sensor กล้อง การลาดตระเวน และข้อมูลจากชุมชน

• ระบบพยากรณ์การลุกลามและพฤติกรรมไฟป่า สนับสนุนการวางกำลังและทรัพยากรเชิงรุก

• ระบบเตือนภัยไฟระดับภูมิทัศน์ แจ้งความเสี่ยงและมาตรการตอบสนองเฉพาะพื้นที่

• ระบบประสานงานการตอบสนองไฟป่าแบบบูรณาการ เชื่อมหน่วยงานระดับประเทศ ท้องถิ่น พื้นที่อนุรักษ์ หน่วยดับไฟ และชุมชน

• ระบบ Fire–Smoke–PM2.5 Intelligence เชื่อมไฟป่ากับการเคลื่อนตัวของควันและการสัมผัสของประชาชน

• ระบบพยากรณ์ผลกระทบจากหมอกควัน ระบุพื้นที่ที่มีโอกาสได้รับควันอันตราย

• แผนเตรียมความพร้อมชุมชนต่อไฟป่าและหมอกควัน ครอบคลุมการอพยพ การสื่อสาร การรับมือ และการป้องกันสุขภาพ

• ระบบฟื้นฟูระบบนิเวศหลังไฟป่า ฟื้นป่า ดิน ลุ่มน้ำ และหน้าที่ทางนิเวศหลังเกิดไฟรุนแรง

• Dashboard ติดตามความยืดหยุ่นต่อไฟของภูมิทัศน์ วัดความถี่ ความรุนแรง เชื้อเพลิง การฟื้นตัวของระบบนิเวศ และผลกระทบ PM2.5

• ระบบ Adaptive Landscape Fire Management ปรับมาตรการป้องกันและตอบสนองจากข้อมูลจริงและผลลัพธ์ทางนิเวศ

• เกิดการเปลี่ยนจาก “เกิดไฟ → ระดมกำลังดับ → พื้นที่เสียหาย → ฟื้นฟูหลังไฟ” ไปสู่ “ประเมินความเสี่ยง → ลดเชื้อเพลิงและปัจจัยก่อไฟ → สร้างภูมิทัศน์ทนไฟ → ตรวจจับเร็ว → ควบคุมตั้งแต่ต้น → ฟื้นฟูระบบนิเวศ → เพิ่มความทนทานในรอบถัดไป”