Objective

• Establish a national program to reduce urban heat exposure and strengthen the resilience of cities to increasing temperatures and heatwaves through ecological and nature-based solutions.

• Shift urban heat management from relying primarily on air conditioning, isolated shade structures, and energy-intensive cooling toward restoring ecological processes that naturally regulate urban temperature and humidity.

• Reduce Urban Heat Island (UHI) intensity by increasing vegetation, shade, evapotranspiration, water retention, and ecological connectivity.

• Create interconnected urban cooling networks linking parks, trees, waterways, wetlands, open spaces, green corridors, and other cooling assets.

• Increase the capacity of urban ecosystems to provide shade, evaporative cooling, moisture retention, carbon storage, air-quality improvement, and thermal regulation.

• Prioritize heat-risk reduction in areas with high exposure, particularly dense urban neighborhoods, low-green-space areas, elderly and vulnerable populations, schools, hospitals, markets, transport hubs, and outdoor-worker zones.

• Integrate ecological cooling with urban planning, public health, water management, biodiversity, energy efficiency, and climate adaptation.

• Establish measurable standards for urban cooling performance and heat resilience.

Action

• Establish a National Urban Ecological Cooling and Heat Resilience Framework defining cooling principles, indicators, spatial standards, priority areas, and implementation responsibilities.

• Develop a National Urban Heat Risk Map integrating:

  • Land-surface temperature

  • Air temperature

  • Humidity

  • Vegetation cover

  • Tree canopy

  • Impervious surfaces

  • Building density

  • Urban morphology

  • Population density

  • Social vulnerability

  • Heat-related health impacts

• Establish Urban Heat Risk Classification Zones based on heat intensity, duration, exposure, vulnerability, and cooling capacity.

• Identify Urban Heat Hotspots where high temperature coincides with:

  • Low vegetation

  • High building density

  • High impervious surface coverage

  • Poor ventilation

  • High population exposure

  • Limited access to cooling spaces

• Develop Urban Ecological Cooling Maps identifying existing and potential cooling assets, including:

  • Parks

  • Urban forests

  • Street trees

  • Water bodies

  • Canals

  • Wetlands

  • Green corridors

  • Open spaces

  • Green roofs

  • Other nature-based cooling areas

• Establish Urban Cooling Priority Zones where ecological interventions can produce the greatest reduction in heat exposure.

• Develop Urban Tree and Canopy Expansion Programs prioritizing:

  • Major streets

  • Pedestrian routes

  • Public spaces

  • Schools

  • Hospitals

  • Public housing

  • Transit areas

  • Heat-vulnerable neighborhoods

• Select tree species based on local ecological suitability, canopy performance, water requirements, biodiversity value, and long-term urban resilience.

• Establish standards for minimum tree canopy and shade coverage in appropriate urban land-use categories.

• Develop Urban Green Corridor Networks connecting parks, waterways, tree-lined streets, wetlands, and open spaces to improve ecological and thermal connectivity.

• Restore and protect urban waterways and wetlands as cooling and water-retention infrastructure.

• Integrate water-sensitive urban design to increase:

  • Water retention

  • Infiltration

  • Evaporation

  • Local humidity regulation

• Establish Blue-Green Infrastructure Networks combining vegetation and water systems for urban cooling and stormwater management.

• Promote:

  • Green roofs

  • Green walls where appropriate

  • Rain gardens

  • Bioswales

  • Permeable surfaces

  • Shaded public spaces

  • Urban wetlands

  • Pocket parks

  • Community gardens

• Establish Cool Street and Pedestrian Corridor Programs using tree canopy, shade, vegetation, water-sensitive design, and appropriate surface materials.

• Prioritize cooling interventions around schools, hospitals, elderly-care facilities, markets, transport stations, public housing, and high-density neighborhoods.

• Develop Heat-Resilient Public Space Standards covering shade, vegetation, water, surface temperature, pedestrian comfort, and emergency access.

• Establish Urban Surface Heat Reduction Guidelines addressing roofs, roads, parking areas, plazas, and other high-heat surfaces.

• Promote appropriate use of high-reflectance or thermally appropriate materials alongside ecological cooling measures rather than treating material changes as a substitute for ecological systems.

• Establish Urban Cooling Performance Standards measuring:

  • Surface temperature reduction

  • Air-temperature reduction

  • Shade coverage

  • Vegetation coverage

  • Cooling distance

  • Thermal comfort

• Develop Urban Microclimate Monitoring Networks using:

  • Temperature sensors

  • Humidity sensors

  • Surface-temperature monitoring

  • Remote sensing

  • Weather stations

• Develop high-resolution Urban Heat and Microclimate Models to identify how buildings, vegetation, water, wind, and surface materials interact.

• Establish Heatwave Early Warning and Urban Heat Response Systems linked to meteorological forecasts and local heat conditions.

• Develop heat-risk communication systems providing location-specific information to:

  • Residents

  • Schools

  • Hospitals

  • Elderly-care facilities

  • Outdoor workers

  • Public-health authorities

• Establish Urban Cooling Shelters and Cooling Networks in areas where ecological cooling cannot provide sufficient protection during extreme heat.

• Integrate ecological cooling with public-health heat action plans, including targeted protection for vulnerable populations.

• Establish Urban Water Availability and Cooling Resilience Plans to ensure that increased vegetation and ecological cooling do not create unsustainable water demand.

• Prioritize low-water and drought-resilient vegetation and improve soil-water retention in urban green spaces.

• Establish Urban Soil and Moisture Recovery Measures to improve infiltration and reduce excessive irrigation requirements.

• Integrate urban cooling with urban biodiversity planning, prioritizing native and ecologically suitable vegetation where appropriate.

• Establish mechanisms for communities to participate in:

  • Tree planting

  • Green-space maintenance

  • Community gardens

  • Urban wetland stewardship

  • Local heat monitoring

• Develop incentives for private buildings and developments to contribute to the urban ecological cooling network.

• Establish Heat-Resilient Building and Development Guidelines integrating shade, vegetation, ventilation, water-sensitive design, and thermal performance.

• Require major urban development projects to assess their impacts on local microclimate and heat accumulation.

• Establish Urban Heat Impact Screening for major developments, especially in existing heat hotspots.

• Integrate with:

  • AC-SI-021-05-01 : National Ecological Disaster Risk Assessment System

  • AC-SI-021-05-02 : Natural Flood and Water Retention Infrastructure Program

  • AC-SI-021-05-05 : Coastal and Wetland Ecological Protection Infrastructure Program

  • AC-SI-021-03 : Forest–Water–Humidity Cycle Recovery

  • Urban planning and public-health systems

• Develop Urban Heat Resilience Investment Plans prioritizing areas according to heat risk, population vulnerability, ecological potential, and cost-effectiveness.

• Establish continuous evaluation of whether interventions actually reduce urban temperature, heat exposure, health risk, and cooling-energy demand.

• Establish an Adaptive Urban Cooling Management Cycle linking:

  • Heat assessment

  • Priority setting

  • Ecological intervention

  • Monitoring

  • Heatwave response

  • Performance evaluation

  • System adjustment

Expected Output

• National Urban Ecological Cooling and Heat Resilience Framework defining standards, indicators, priorities, and implementation mechanisms.

• National Urban Heat Risk Map identifying areas with high, moderate, and critical heat exposure.

• Urban Heat Hotspot Database and Map identifying locations where heat, population exposure, and ecological deficits overlap.

• National Urban Ecological Cooling Map identifying existing and potential cooling assets.

• Urban Cooling Priority Zone Network directing investment toward areas with the greatest heat-risk reduction potential.

• Urban Tree Canopy and Green Corridor Network connecting parks, trees, waterways, wetlands, and open spaces.

• Blue-Green Urban Infrastructure Network integrating ecological cooling, water retention, and stormwater management.

• Urban Waterway and Wetland Cooling Restoration Program restoring natural cooling and moisture-regulation functions.

• Cool Street and Pedestrian Corridor Network providing continuous shaded and thermally comfortable movement routes.

• Heat-Resilient Public Space Standards for parks, schools, hospitals, markets, transit areas, and public spaces.

• Urban Surface Heat Reduction Guidelines for roofs, roads, parking areas, and other heat-generating surfaces.

• Urban Microclimate Monitoring Network tracking temperature, humidity, surface temperature, and vegetation conditions.

• Urban Heat and Microclimate Modeling System supporting spatial planning and intervention design.

• Urban Heatwave Early Warning and Response System providing location-specific alerts and response measures.

• Urban Cooling Shelter and Emergency Cooling Network protecting vulnerable populations during extreme heat events.

• Urban Heat Impact Screening System ensuring major development projects do not unnecessarily increase local heat exposure.

• Urban Heat Resilience Investment Plans prioritizing ecological cooling investments based on risk and measurable benefits.

• Urban Ecological Cooling Performance Dashboard measuring temperature reduction, shade, vegetation, thermal comfort, and health-risk reduction.

• Adaptive Urban Cooling Management System continuously improving interventions based on observed microclimate and heat outcomes.

• A structural transition from “เมืองร้อน → ใช้เครื่องปรับอากาศเพิ่ม → ใช้พลังงานเพิ่ม → เกิดความร้อนสะสมเพิ่ม” toward “เพิ่มต้นไม้และพื้นที่สีเขียว → เพิ่มความชื้นและร่มเงา → ลดความร้อนสะสม → ลดการพึ่งพาพลังงานเพื่อความเย็น → เมืองมีความยืดหยุ่นต่อคลื่นความร้อนมากขึ้น”.

Objective

• จัดตั้งโครงการระดับประเทศเพื่อลด การสัมผัสความร้อนในเขตเมือง และเพิ่มความยืดหยุ่นของเมืองต่ออุณหภูมิที่สูงขึ้นและคลื่นความร้อนด้วยมาตรการทางนิเวศและธรรมชาติ

• เปลี่ยนจากการจัดการความร้อนเมืองที่พึ่งพา เครื่องปรับอากาศ โครงสร้างให้ร่มเงาแบบแยกส่วน และการใช้พลังงานเพื่อทำความเย็น ไปสู่การฟื้นกระบวนการทางนิเวศที่ช่วยควบคุมอุณหภูมิและความชื้นตามธรรมชาติ

• ลดความรุนแรงของ Urban Heat Island (UHI) ด้วยการเพิ่มพืชพรรณ ร่มเงา การคายระเหย การกักเก็บน้ำ และการเชื่อมต่อของระบบนิเวศ

• สร้าง เครือข่ายความเย็นของเมือง เชื่อมสวน ป่าในเมือง ต้นไม้ ทางน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำ พื้นที่เปิดโล่ง และพื้นที่สีเขียวอื่นเข้าด้วยกัน

• เพิ่มความสามารถของระบบนิเวศเมืองในการให้บริการด้าน ร่มเงา การระเหยน้ำ การรักษาความชื้น การกักเก็บคาร์บอน การปรับปรุงคุณภาพอากาศ และการควบคุมอุณหภูมิ

• ให้ความสำคัญกับพื้นที่ที่มีความเสี่ยงสูง เช่น ชุมชนหนาแน่น พื้นที่สีเขียวน้อย กลุ่มผู้สูงอายุและประชากรเปราะบาง โรงเรียน โรงพยาบาล ตลาด ศูนย์คมนาคม และพื้นที่ทำงานกลางแจ้ง

• บูรณาการการสร้างความเย็นเชิงนิเวศกับ การวางผังเมือง สุขภาพประชาชน การจัดการน้ำ ความหลากหลายทางชีวภาพ ประสิทธิภาพพลังงาน และการปรับตัวต่อภูมิอากาศ

• จัดทำมาตรฐานที่สามารถวัดผลได้สำหรับ ประสิทธิภาพการสร้างความเย็นและความยืดหยุ่นต่อความร้อนของเมือง

Action

• จัดทำ กรอบโครงการสร้างความเย็นเชิงนิเวศและความยืดหยุ่นต่อคลื่นความร้อนระดับประเทศ กำหนดหลักการ ตัวชี้วัด มาตรฐานเชิงพื้นที่ พื้นที่เป้าหมาย และบทบาทหน่วยงาน

• จัดทำ แผนที่ความเสี่ยงความร้อนในเมืองระดับประเทศ เชื่อมข้อมูล:

  • อุณหภูมิพื้นผิว

  • อุณหภูมิอากาศ

  • ความชื้น

  • พื้นที่พืชพรรณ

  • เรือนยอดต้นไม้

  • พื้นผิวทึบน้ำ

  • ความหนาแน่นอาคาร

  • รูปแบบเมือง

  • ความหนาแน่นประชากร

  • ความเปราะบางทางสังคม

  • ผลกระทบด้านสุขภาพจากความร้อน

• จัดทำ ระบบจำแนกพื้นที่เสี่ยงความร้อนในเมือง ตามความรุนแรง ระยะเวลาความร้อน การเปิดรับ ความเปราะบาง และความสามารถในการสร้างความเย็น

• ระบุ Urban Heat Hotspots ที่มี:

  • อุณหภูมิสูง

  • พื้นที่สีเขียวน้อย

  • อาคารหนาแน่น

  • พื้นผิวทึบน้ำสูง

  • การระบายอากาศไม่ดี

  • ประชากรได้รับความร้อนสูง

  • เข้าถึงพื้นที่เย็นได้จำกัด

• จัดทำ แผนที่โครงสร้างพื้นฐานความเย็นเชิงนิเวศของเมือง ระบุพื้นที่ที่มีอยู่และพื้นที่ที่สามารถพัฒนาเพิ่ม เช่น:

  • สวนสาธารณะ

  • ป่าในเมือง

  • ต้นไม้ริมถนน

  • แหล่งน้ำ

  • คลอง

  • พื้นที่ชุ่มน้ำ

  • Green Corridor

  • พื้นที่เปิดโล่ง

  • Green Roof

• จัดตั้ง เขตลำดับความสำคัญด้านความเย็นของเมือง ในพื้นที่ที่มาตรการเชิงนิเวศสามารถลดความร้อนได้มากที่สุด

• พัฒนา โครงการเพิ่มต้นไม้และเรือนยอดในเมือง โดยให้ความสำคัญกับ:

  • ถนนสายหลัก

  • เส้นทางคนเดิน

  • พื้นที่สาธารณะ

  • โรงเรียน

  • โรงพยาบาล

  • ที่อยู่อาศัยสาธารณะ

  • จุดเปลี่ยนถ่ายการเดินทาง

  • ชุมชนที่มีความเสี่ยงความร้อนสูง

• คัดเลือกพันธุ์ไม้ตาม ความเหมาะสมกับระบบนิเวศท้องถิ่น ประสิทธิภาพการให้ร่มเงา ความต้องการน้ำ คุณค่าด้านความหลากหลายทางชีวภาพ และความสามารถในการอยู่รอดระยะยาวในเมือง

• กำหนดมาตรฐาน ขั้นต่ำของเรือนยอดและพื้นที่ให้ร่มเงา ตามประเภทการใช้ประโยชน์ที่ดินที่เหมาะสม

• พัฒนา เครือข่าย Green Corridor ในเมือง เชื่อมสวน ทางน้ำ ถนนที่มีต้นไม้ พื้นที่ชุ่มน้ำ และพื้นที่เปิดโล่ง เพื่อเพิ่มการเชื่อมต่อทั้งทางนิเวศและทางความเย็น

• ฟื้นฟูและปกป้อง ทางน้ำและพื้นที่ชุ่มน้ำในเมือง ให้ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างพื้นฐานด้านความเย็นและการกักเก็บน้ำ

• บูรณาการการออกแบบเมืองที่ใช้น้ำอย่างเหมาะสม เพื่อเพิ่ม:

  • การกักเก็บน้ำ

  • การซึมน้ำ

  • การระเหย

  • การควบคุมความชื้นในพื้นที่

• จัดตั้ง เครือข่ายโครงสร้างพื้นฐาน Blue-Green Infrastructure เชื่อมพื้นที่สีเขียวกับระบบน้ำเพื่อสร้างความเย็นและจัดการน้ำฝน

• ส่งเสริม:

  • Green Roof

  • Green Wall ในพื้นที่เหมาะสม

  • Rain Garden

  • Bioswale

  • พื้นผิวซึมน้ำ

  • พื้นที่สาธารณะที่มีร่มเงา

  • พื้นที่ชุ่มน้ำในเมือง

  • Pocket Park

  • สวนชุมชน

• จัดทำ โครงการถนนเย็นและเส้นทางคนเดินเย็น โดยใช้เรือนยอดต้นไม้ ร่มเงา พืชพรรณ การจัดการน้ำ และวัสดุพื้นผิวที่เหมาะสม

• ให้ความสำคัญกับพื้นที่ โรงเรียน โรงพยาบาล สถานดูแลผู้สูงอายุ ตลาด สถานีขนส่ง ที่อยู่อาศัยสาธารณะ และชุมชนหนาแน่น

• จัดทำ มาตรฐานพื้นที่สาธารณะทนความร้อน ครอบคลุมร่มเงา พืชพรรณ น้ำ อุณหภูมิพื้นผิว ความสบายในการเดิน และการเข้าถึงฉุกเฉิน

• จัดทำ แนวทางลดความร้อนของพื้นผิวเมือง ครอบคลุมหลังคา ถนน ลานจอดรถ ลานคอนกรีต และพื้นผิวที่สะสมความร้อนสูง

• ส่งเสริมการใช้ วัสดุสะท้อนความร้อนหรือวัสดุที่มีคุณสมบัติทางความร้อนเหมาะสม ควบคู่กับมาตรการเชิงนิเวศ โดยไม่ใช้การเปลี่ยนวัสดุแทนการสร้างระบบนิเวศ

• จัดทำ มาตรฐานประสิทธิภาพการสร้างความเย็นในเมือง วัด:

  • การลดอุณหภูมิพื้นผิว

  • การลดอุณหภูมิอากาศ

  • พื้นที่ร่มเงา

  • พื้นที่พืชพรรณ

  • ระยะการกระจายของความเย็น

  • ความสบายทางความร้อน

• จัดตั้ง เครือข่ายติดตาม Microclimate เมือง โดยใช้:

  • Sensor อุณหภูมิ

  • Sensor ความชื้น

  • ระบบติดตามอุณหภูมิพื้นผิว

  • Remote Sensing

  • สถานีตรวจวัดอากาศ

• พัฒนา แบบจำลองความร้อนและ Microclimate ระดับเมือง เพื่อวิเคราะห์ปฏิสัมพันธ์ระหว่างอาคาร พืชพรรณ น้ำ ลม และวัสดุพื้นผิว

• จัดตั้ง ระบบเตือนภัยคลื่นความร้อนและระบบตอบสนองความร้อนในเมือง เชื่อมข้อมูลพยากรณ์อากาศกับสภาพความร้อนเฉพาะพื้นที่

• พัฒนาระบบสื่อสารความเสี่ยงแบบเฉพาะพื้นที่สำหรับ:

  • ประชาชน

  • โรงเรียน

  • โรงพยาบาล

  • สถานดูแลผู้สูงอายุ

  • คนทำงานกลางแจ้ง

  • หน่วยงานสาธารณสุข

• จัดตั้ง Cooling Shelters และเครือข่ายพื้นที่หลบความร้อน ในพื้นที่ที่ระบบนิเวศยังไม่สามารถให้ความคุ้มครองได้เพียงพอในช่วงคลื่นความร้อนรุนแรง

• เชื่อมการสร้างความเย็นเชิงนิเวศกับ แผนปฏิบัติการด้านสุขภาพจากความร้อน โดยให้ความสำคัญกับประชากรเปราะบาง

• จัดทำ แผนความมั่นคงด้านน้ำเพื่อการสร้างความเย็นในเมือง เพื่อให้การเพิ่มต้นไม้และพื้นที่สีเขียวไม่สร้างความต้องการใช้น้ำที่ไม่ยั่งยืน

• ให้ความสำคัญกับพืชที่ใช้น้ำน้อยและทนแล้ง พร้อมเพิ่มความสามารถในการกักเก็บน้ำของดินในพื้นที่สีเขียว

• จัดทำ มาตรการฟื้นฟูดินและความชื้นในเมือง เพื่อเพิ่มการซึมน้ำและลดความจำเป็นในการให้น้ำอย่างต่อเนื่อง

• บูรณาการการสร้างความเย็นกับ การวางแผนความหลากหลายทางชีวภาพในเมือง โดยใช้พืชพื้นถิ่นและชนิดพันธุ์ที่เหมาะสมกับระบบนิเวศ

• ส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการ:

  • ปลูกต้นไม้

  • ดูแลพื้นที่สีเขียว

  • สวนชุมชน

  • ดูแลพื้นที่ชุ่มน้ำในเมือง

  • ติดตามความร้อนในพื้นที่

• พัฒนาแรงจูงใจให้อาคารและโครงการเอกชนมีส่วนร่วมใน เครือข่ายความเย็นเชิงนิเวศของเมือง

• จัดทำ แนวทางอาคารและการพัฒนาเมืองที่ทนความร้อน เชื่อมร่มเงา พืชพรรณ การระบายอากาศ การจัดการน้ำ และประสิทธิภาพทางความร้อน

• กำหนดให้โครงการพัฒนาเมืองขนาดใหญ่ประเมินผลกระทบต่อ Microclimate และการสะสมความร้อนในพื้นที่

• จัดตั้ง ระบบ Heat Impact Screening สำหรับโครงการขนาดใหญ่ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่เป็น Heat Hotspot อยู่แล้ว

• เชื่อมโยงกับ:

  • AC-SI-021-05-01 : National Ecological Disaster Risk Assessment System

  • AC-SI-021-05-02 : Natural Flood and Water Retention Infrastructure Program

  • AC-SI-021-05-05 : Coastal and Wetland Ecological Protection Infrastructure Program

  • AC-SI-021-03 : Forest–Water–Humidity Cycle Recovery

  • ระบบผังเมืองและสาธารณสุข

• จัดทำ แผนลงทุนเพื่อความยืดหยุ่นต่อความร้อนของเมือง โดยจัดลำดับตามความเสี่ยง จำนวนประชากรเปราะบาง ศักยภาพเชิงนิเวศ และความคุ้มค่า

• ประเมินอย่างต่อเนื่องว่ามาตรการสามารถลด อุณหภูมิ การสัมผัสความร้อน ความเสี่ยงด้านสุขภาพ และความต้องการพลังงานเพื่อการทำความเย็น ได้จริงหรือไม่

• จัดตั้งวงจร Adaptive Urban Cooling Management เชื่อม ประเมินความร้อน → จัดลำดับพื้นที่ → ดำเนินมาตรการเชิงนิเวศ → ติดตาม → รับมือคลื่นความร้อน → ประเมินผล → ปรับระบบ

Expected Output

• กรอบโครงการสร้างความเย็นเชิงนิเวศและความยืดหยุ่นต่อคลื่นความร้อนระดับประเทศ

• แผนที่ความเสี่ยงความร้อนในเมืองระดับประเทศ ระบุพื้นที่เสี่ยงสูง ปานกลาง และวิกฤต

• ฐานข้อมูลและแผนที่ Urban Heat Hotspot ระบุพื้นที่ที่ความร้อน ประชากร และการขาดแคลนระบบนิเวศซ้อนทับกัน

• แผนที่โครงสร้างพื้นฐานความเย็นเชิงนิเวศของเมือง แสดงพื้นที่ความเย็นที่มีอยู่และศักยภาพในการพัฒนาเพิ่ม

• เครือข่ายเขตลำดับความสำคัญด้านความเย็นของเมือง สำหรับจัดสรรงบประมาณและการลงทุน

• เครือข่ายเรือนยอดต้นไม้และ Green Corridor ในเมือง เชื่อมสวน ต้นไม้ ทางน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำ และพื้นที่เปิดโล่ง

• เครือข่าย Blue-Green Infrastructure ในเมือง เชื่อมความเย็น การกักเก็บน้ำ และการบริหารน้ำฝน

• โครงการฟื้นฟูทางน้ำและพื้นที่ชุ่มน้ำในเมือง คืนหน้าที่ด้านความเย็นและการควบคุมความชื้น

• เครือข่ายถนนเย็นและเส้นทางคนเดินที่มีร่มเงา

• มาตรฐานพื้นที่สาธารณะทนความร้อน สำหรับสวน โรงเรียน โรงพยาบาล ตลาด สถานีขนส่ง และพื้นที่สาธารณะ

• แนวทางลดความร้อนของพื้นผิวเมือง สำหรับหลังคา ถนน ลานจอดรถ และพื้นผิวสะสมความร้อน

• เครือข่ายติดตาม Microclimate เมือง ตรวจวัดอุณหภูมิ ความชื้น อุณหภูมิพื้นผิว และสภาพพืชพรรณ

• ระบบแบบจำลองความร้อนและ Microclimate ระดับเมือง สำหรับใช้ในการวางผังและออกแบบมาตรการ

• ระบบเตือนภัยคลื่นความร้อนและตอบสนองความร้อนในเมือง

• เครือข่าย Cooling Shelter และพื้นที่หลบความร้อนฉุกเฉิน สำหรับประชากรกลุ่มเปราะบาง

• ระบบ Heat Impact Screening ป้องกันโครงการพัฒนาใหม่ไม่ให้เพิ่มความร้อนสะสมในพื้นที่เมือง

• แผนลงทุนเพื่อความยืดหยุ่นต่อความร้อนของเมือง จัดลำดับการลงทุนตามความเสี่ยงและผลประโยชน์ที่วัดได้

• Dashboard ประสิทธิภาพการสร้างความเย็นเชิงนิเวศ วัดการลดอุณหภูมิ ร่มเงา พื้นที่สีเขียว ความสบายทางความร้อน และความเสี่ยงด้านสุขภาพ

• ระบบ Adaptive Urban Cooling Management ปรับมาตรการอย่างต่อเนื่องจากข้อมูล Microclimate และผลลัพธ์จริง

• เกิดการเปลี่ยนจาก “เมืองร้อน → ใช้เครื่องปรับอากาศเพิ่ม → ใช้พลังงานเพิ่ม → เกิดความร้อนสะสมเพิ่ม” ไปสู่ “เพิ่มต้นไม้และพื้นที่สีเขียว → เพิ่มร่มเงาและความชื้น → ลดความร้อนสะสม → ลดการพึ่งพาพลังงานเพื่อความเย็น → เมืองมีความยืดหยุ่นต่อคลื่นความร้อนมากขึ้น”