Objective

• Establish a national framework for integrating Green Infrastructure, ecological systems, and Gray Infrastructure into a single disaster-resilience architecture.

• Shift disaster infrastructure planning from choosing between “nature-based” or “engineering-based” solutions toward designing the two systems as complementary components.

• Use natural systems to prevent, absorb, slow, store, and reduce disaster impacts, while using engineered infrastructure to provide protection where natural capacity is insufficient.

• Increase the overall resilience, redundancy, and adaptability of national infrastructure against:

  • Floods

  • Droughts

  • Landslides

  • Wildfires

  • Coastal hazards

  • Heatwaves

  • Extreme rainfall

  • Other climate-related and ecological disasters

• Reduce dependence on single-purpose and single-point infrastructure by developing distributed, interconnected, and multi-functional resilience systems.

• Improve the cost-effectiveness and long-term sustainability of disaster-risk investments by considering the full life-cycle performance of both green and gray infrastructure.

• Ensure that infrastructure development does not unintentionally increase ecological degradation or transfer disaster risk to downstream or neighboring areas.

• Establish a common national framework for determining when to use Green, Gray, or Hybrid solutions.

• Integrate ecological resilience into national infrastructure, urban planning, watershed management, climate adaptation, and disaster-risk reduction.

Action

• Establish a National Hybrid Green–Gray Infrastructure Framework defining:

  • Green infrastructure

  • Gray infrastructure

  • Hybrid infrastructure

  • Design principles

  • Risk assessment requirements

  • Performance standards

  • Investment criteria

  • Institutional responsibilities

• Develop a National Green–Gray Infrastructure Planning Methodology based on:

  • Hazard characteristics

  • Ecological capacity

  • Infrastructure capacity

  • Population exposure

  • Vulnerability

  • Climate scenarios

  • Life-cycle costs

  • Environmental impacts

• Establish a Green–Gray Solution Selection Matrix to determine whether a specific risk should be addressed through:

  • Green solutions

  • Gray solutions

  • Green-first solutions

  • Gray-first solutions

  • Hybrid solutions

• Establish Green–Gray Infrastructure Design Standards for major disaster-risk categories, including:

  • Flood management

  • Water retention

  • Landslide prevention

  • Wildfire resilience

  • Coastal protection

  • Urban heat

  • Drought and water security

• Develop Integrated Infrastructure Risk Assessments that evaluate both natural and engineered systems as one interconnected network.

• Establish Natural Infrastructure Baseline Assessments before major gray infrastructure projects are designed.

• Require major infrastructure projects to assess whether existing ecosystems can provide part of the required protective function.

• Develop Hybrid Watershed Flood Management Systems combining:

  • Forest restoration

  • Wetlands

  • Floodplains

  • Soil restoration

  • Retention areas

  • Reservoirs

  • Drainage systems

  • Flood barriers

  • Pumping systems

• Develop Hybrid Slope and Landslide Protection Systems combining:

  • Forest and vegetation restoration

  • Soil stabilization

  • Natural drainage

  • Bioengineering

  • Retaining structures

  • Slope protection

  • Monitoring systems

• Develop Hybrid Coastal Protection Systems combining:

  • Mangroves

  • Wetlands

  • Dunes

  • Beaches

  • Sediment management

  • Seawalls

  • Breakwaters

  • Other engineered protection where necessary

• Develop Hybrid Urban Climate Resilience Systems combining:

  • Urban forests

  • Parks

  • Green corridors

  • Wetlands

  • Water-retention systems

  • Drainage infrastructure

  • Cooling infrastructure

  • Emergency cooling facilities

• Develop Hybrid Wildfire Resilience Systems combining:

  • Landscape fuel management

  • Vegetation management

  • Green firebreaks

  • Forest restoration

  • Fire-access infrastructure

  • Detection systems

  • Firefighting infrastructure

• Establish Distributed Resilience Infrastructure Networks so that disaster protection does not depend on a single large structure.

• Develop interconnected layers of protection:

  • Landscape layer — forests, wetlands, soils, floodplains, coastal ecosystems

  • Community layer — local retention, green spaces, community protection

  • Infrastructure layer — drainage, reservoirs, barriers, roads, pumping systems

  • Emergency layer — warning, evacuation, emergency response

• Establish Resilience Redundancy Standards requiring critical infrastructure systems to have alternative protective functions when one component fails.

• Develop Climate Stress Testing for major infrastructure systems under:

  • Extreme rainfall

  • Prolonged drought

  • Extreme heat

  • Sea-level rise

  • Severe storms

  • Compound disasters

• Establish Green–Gray Infrastructure Performance Indicators measuring:

  • Risk reduction

  • Ecological performance

  • Structural performance

  • Water retention

  • Temperature reduction

  • Sediment reduction

  • Maintenance requirements

  • Life-cycle cost

• Develop Life-Cycle Cost and Benefit Assessment comparing:

  • Construction costs

  • Maintenance costs

  • Replacement costs

  • Disaster-loss reduction

  • Ecosystem-service benefits

  • Carbon benefits

  • Social benefits

• Establish mechanisms to avoid risk transfer, where a structure protects one area but increases flooding, erosion, sedimentation, or ecological damage elsewhere.

• Require major projects to evaluate upstream–downstream and landscape-scale impacts.

• Establish Adaptive Infrastructure Design Standards allowing infrastructure systems to be modified as climate and ecological conditions change.

• Integrate real-time monitoring into critical hybrid infrastructure systems, including:

  • Water levels

  • Soil moisture

  • Structural conditions

  • Slope movement

  • Coastal conditions

  • Temperature

  • Fire conditions

• Establish Digital Green–Gray Infrastructure Monitoring Platforms integrating environmental and engineering data.

• Develop National Green–Gray Infrastructure Investment Priorities based on risk reduction, ecological benefits, population protection, and life-cycle value.

• Establish financing mechanisms that allow one investment to support multiple functions, such as flood protection + water storage + biodiversity + recreation.

• Develop procurement and budgeting standards that recognize the value of natural infrastructure and ecosystem services alongside conventional construction costs.

• Establish Green–Gray Infrastructure Maintenance Protocols assigning responsibilities for both ecological and engineered components.

• Develop national demonstration projects in:

  • High-risk watersheds

  • Coastal cities

  • Mountain communities

  • Flood-prone urban areas

  • Fire-prone landscapes

• Establish mechanisms to scale successful pilot projects into national infrastructure programs.

• Integrate the framework with:

  • AC-SI-021-05-01 : National Ecological Disaster Risk Assessment System

  • AC-SI-021-05-02 : Natural Flood and Water Retention Infrastructure Program

  • AC-SI-021-05-03 : Forest, Slope and Landslide Risk Reduction Program

  • AC-SI-021-05-04 : Landscape Fire Resilience and Wildfire Prevention System

  • AC-SI-021-05-05 : Coastal and Wetland Ecological Protection Infrastructure Program

  • AC-SI-021-05-06 : Urban Ecological Cooling and Heat Resilience Program

• Establish an Adaptive Green–Gray Infrastructure Management Cycle linking:

  • Risk assessment

  • Solution selection

  • Design

  • Investment

  • Implementation

  • Monitoring

  • Performance evaluation

  • System adjustment

Expected Output

• National Hybrid Green–Gray Infrastructure Framework defining principles, standards, investment criteria, and governance mechanisms.

• National Green–Gray Infrastructure Planning Methodology for integrating ecological and engineered infrastructure.

• Green–Gray Solution Selection Matrix identifying when Green, Gray, or Hybrid solutions should be applied.

• National Green–Gray Infrastructure Design Standards for major disaster-risk categories.

• Integrated Natural–Engineered Infrastructure Risk Assessment System evaluating both systems as a single resilience network.

• Hybrid Watershed Flood Management Network combining ecological water retention with engineered flood-control infrastructure.

• Hybrid Slope and Landslide Protection Network integrating ecological stabilization with engineering protection.

• Hybrid Coastal Protection Network integrating mangroves, wetlands, dunes, sediment systems, and engineered structures.

• Hybrid Urban Climate Resilience Network integrating green spaces, waterways, cooling systems, drainage, and emergency infrastructure.

• Hybrid Wildfire Resilience Network integrating landscape management, ecological fire resilience, detection, access, and firefighting infrastructure.

• Distributed Disaster Resilience Infrastructure Network reducing dependence on single-point infrastructure.

• Green–Gray Resilience Redundancy Standards ensuring alternative protective functions for critical systems.

• Climate Stress Testing System for national and major infrastructure.

• Green–Gray Infrastructure Performance Dashboard measuring risk reduction, ecological performance, engineering performance, cost, and life-cycle value.

• Green–Gray Life-Cycle Cost and Benefit Assessment System supporting evidence-based investment decisions.

• Risk Transfer Screening System preventing infrastructure from shifting disaster risk from one area to another.

• Digital Green–Gray Infrastructure Monitoring Platform integrating environmental and engineering data in near real time.

• National Green–Gray Infrastructure Investment Priority Map identifying projects with the highest combined resilience and ecological value.

• Green–Gray Infrastructure Maintenance and Asset Management System covering both natural and engineered components.

• National Green–Gray Demonstration Projects providing tested models for different geographic and disaster contexts.

• Adaptive Green–Gray Infrastructure Management System continuously improving infrastructure performance as environmental and climate conditions change.

• A structural transition from “Green vs. Gray” toward “Green + Gray = Integrated Resilience Infrastructure”, where natural systems reduce risk at the landscape level and engineered systems provide targeted protection where and when natural capacity is insufficient.

Objective

• จัดตั้งกรอบระดับประเทศสำหรับการบูรณาการ โครงสร้างพื้นฐานสีเขียว ระบบนิเวศ และโครงสร้างพื้นฐานวิศวกรรมสีเทา ให้ทำงานเป็นระบบเดียวกันในการสร้างความยืดหยุ่นต่อภัยพิบัติ

• เปลี่ยนจากการเลือกเพียง “ธรรมชาติ” หรือ “วิศวกรรม” ไปสู่การออกแบบให้ทั้งสองระบบทำงานเสริมกัน

• ใช้ระบบธรรมชาติในการ ป้องกัน ดูดซับ ชะลอ กักเก็บ และลดผลกระทบจากภัยพิบัติ ขณะที่โครงสร้างวิศวกรรมทำหน้าที่เสริมในพื้นที่ที่ศักยภาพของธรรมชาติไม่เพียงพอ

• เพิ่มความยืดหยุ่น ความซ้ำซ้อน และความสามารถในการปรับตัวของโครงสร้างพื้นฐานต่อ:

  • น้ำท่วม

  • ภัยแล้ง

  • ดินถล่ม

  • ไฟป่า

  • ภัยชายฝั่ง

  • คลื่นความร้อน

  • ฝนตกหนัก

  • ภัยจากสภาพภูมิอากาศและภัยทางนิเวศอื่น

• ลดการพึ่งพาโครงสร้างพื้นฐานแบบ หน้าที่เดียวและจุดเดียว ด้วยการสร้างระบบป้องกันแบบกระจายตัว เชื่อมโยงกัน และทำหน้าที่ได้หลายรูปแบบ

• เพิ่มความคุ้มค่าและความยั่งยืนของการลงทุนด้านการลดความเสี่ยง โดยพิจารณา ประสิทธิภาพตลอดอายุการใช้งาน ของทั้งโครงสร้างธรรมชาติและโครงสร้างวิศวกรรม

• ป้องกันไม่ให้การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เพิ่มความเสื่อมโทรมของระบบนิเวศหรือถ่ายโอนความเสี่ยงไปยังพื้นที่ด้านท้ายน้ำหรือพื้นที่ข้างเคียง

• สร้างกรอบมาตรฐานระดับประเทศในการตัดสินใจว่า เมื่อใดควรใช้ Green, Gray หรือ Hybrid Infrastructure

• บูรณาการความยืดหยุ่นของระบบนิเวศเข้ากับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การวางผังเมือง การจัดการลุ่มน้ำ การปรับตัวต่อภูมิอากาศ และการลดความเสี่ยงภัยพิบัติ

Action

• จัดทำ กรอบโครงสร้างพื้นฐาน Green–Gray แบบผสมผสานระดับประเทศ กำหนด:

  • ความหมายของ Green Infrastructure

  • ความหมายของ Gray Infrastructure

  • ความหมายของ Hybrid Infrastructure

  • หลักการออกแบบ

  • หลักเกณฑ์ประเมินความเสี่ยง

  • มาตรฐานประสิทธิภาพ

  • หลักเกณฑ์การลงทุน

  • บทบาทของหน่วยงาน

• พัฒนา วิธีการวางแผนโครงสร้างพื้นฐาน Green–Gray โดยพิจารณา:

  • ลักษณะภัย

  • ศักยภาพของระบบนิเวศ

  • ศักยภาพโครงสร้างวิศวกรรม

  • จำนวนประชากรที่ได้รับผลกระทบ

  • ความเปราะบาง

  • ฉากทัศน์ภูมิอากาศ

  • ต้นทุนตลอดอายุโครงการ

  • ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

• จัดทำ Green–Gray Solution Selection Matrix เพื่อกำหนดว่าแต่ละความเสี่ยงควรใช้:

  • Green

  • Gray

  • Green-first

  • Gray-first

  • Hybrid

• จัดทำ มาตรฐานการออกแบบโครงสร้างพื้นฐาน Green–Gray สำหรับ:

  • การจัดการน้ำท่วม

  • การกักเก็บน้ำ

  • การป้องกันดินถล่ม

  • การเสริมความยืดหยุ่นต่อไฟป่า

  • การป้องกันชายฝั่ง

  • การลดความร้อนในเมือง

  • การรับมือภัยแล้งและความมั่นคงด้านน้ำ

• พัฒนา ระบบประเมินความเสี่ยงโครงสร้างพื้นฐานแบบบูรณาการ โดยประเมินโครงสร้างธรรมชาติและวิศวกรรมเป็นเครือข่ายเดียวกัน

• กำหนดให้มี Natural Infrastructure Baseline Assessment ก่อนออกแบบโครงการโครงสร้างวิศวกรรมขนาดใหญ่

• กำหนดให้โครงการโครงสร้างพื้นฐานสำคัญประเมินว่า ระบบนิเวศที่มีอยู่สามารถทำหน้าที่ป้องกันภัยบางส่วนได้หรือไม่

• พัฒนา ระบบบริหารน้ำท่วมแบบ Hybrid ระดับลุ่มน้ำ เชื่อม:

  • การฟื้นฟูป่า

  • พื้นที่ชุ่มน้ำ

  • พื้นที่น้ำท่วมถึง

  • การฟื้นฟูดิน

  • พื้นที่กักเก็บน้ำ

  • อ่างเก็บน้ำ

  • ระบบระบายน้ำ

  • พนังกั้นน้ำ

  • ระบบสูบน้ำ

• พัฒนา ระบบป้องกันพื้นที่ลาดชันและดินถล่มแบบ Hybrid เชื่อม:

  • การฟื้นฟูป่าและพืชพรรณ

  • การรักษาความมั่นคงของดิน

  • ระบบระบายน้ำธรรมชาติ

  • Bioengineering

  • โครงสร้างกันดิน

  • ระบบป้องกันลาดชัน

  • ระบบติดตาม

• พัฒนา ระบบป้องกันชายฝั่งแบบ Hybrid เชื่อม:

  • ป่าชายเลน

  • พื้นที่ชุ่มน้ำ

  • เนินทราย

  • ชายหาด

  • ระบบตะกอน

  • เขื่อนหรือกำแพงชายฝั่ง

  • Breakwater

  • โครงสร้างวิศวกรรมอื่นตามความจำเป็น

• พัฒนา ระบบความยืดหยุ่นต่อภูมิอากาศในเมืองแบบ Hybrid เชื่อม:

  • ป่าในเมือง

  • สวน

  • Green Corridor

  • พื้นที่ชุ่มน้ำ

  • ระบบกักเก็บน้ำ

  • ระบบระบายน้ำ

  • ระบบสร้างความเย็น

  • พื้นที่หลบความร้อนฉุกเฉิน

• พัฒนา ระบบเสริมความยืดหยุ่นต่อไฟป่าแบบ Hybrid เชื่อม:

  • การจัดการเชื้อเพลิงระดับภูมิทัศน์

  • การจัดการพืชพรรณ

  • Green Firebreak

  • การฟื้นฟูป่า

  • โครงสร้างเข้าถึงพื้นที่ไฟ

  • ระบบตรวจจับ

  • โครงสร้างดับไฟ

• จัดตั้ง เครือข่ายโครงสร้างพื้นฐานเพื่อความยืดหยุ่นแบบกระจายตัว ลดการพึ่งพาโครงสร้างขนาดใหญ่เพียงจุดเดียว

• ออกแบบระบบป้องกันเป็นหลายชั้น:

  • ระดับภูมิทัศน์ — ป่า พื้นที่ชุ่มน้ำ ดิน พื้นที่น้ำท่วมถึง ระบบนิเวศชายฝั่ง

  • ระดับชุมชน — พื้นที่กักเก็บน้ำ พื้นที่สีเขียว ระบบป้องกันระดับชุมชน

  • ระดับโครงสร้างพื้นฐาน — ระบบระบายน้ำ อ่างเก็บน้ำ พนังกั้นน้ำ ถนน ระบบสูบน้ำ

  • ระดับฉุกเฉิน — ระบบเตือนภัย การอพยพ และการตอบสนอง

• กำหนด มาตรฐานความซ้ำซ้อนเพื่อความยืดหยุ่น ให้โครงสร้างพื้นฐานสำคัญมีระบบป้องกันทางเลือกเมื่อองค์ประกอบหนึ่งล้มเหลว

• จัดทำ Climate Stress Testing สำหรับโครงสร้างพื้นฐานสำคัญภายใต้:

  • ฝนตกหนักสุดขั้ว

  • ภัยแล้งยาวนาน

  • คลื่นความร้อน

  • ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น

  • พายุรุนแรง

  • ภัยพิบัติหลายประเภทเกิดร่วมกัน

• จัดทำ ตัวชี้วัดประสิทธิภาพ Green–Gray Infrastructure เช่น:

  • การลดความเสี่ยง

  • ประสิทธิภาพทางนิเวศ

  • ประสิทธิภาพทางวิศวกรรม

  • การกักเก็บน้ำ

  • การลดอุณหภูมิ

  • การลดตะกอน

  • ความต้องการบำรุงรักษา

  • ต้นทุนตลอดอายุโครงการ

• พัฒนา ระบบประเมินต้นทุนและผลประโยชน์ตลอดอายุโครงการ เปรียบเทียบ:

  • ค่าก่อสร้าง

  • ค่าบำรุงรักษา

  • ค่าทดแทน

  • มูลค่าความเสียหายที่ลดลง

  • มูลค่าบริการระบบนิเวศ

  • ประโยชน์ด้านคาร์บอน

  • ประโยชน์ต่อสังคม

• จัดตั้งกลไกป้องกัน การถ่ายโอนความเสี่ยง เช่น โครงสร้างหนึ่งป้องกันพื้นที่หนึ่งแต่เพิ่มน้ำท่วม การกัดเซาะ ตะกอน หรือความเสียหายทางนิเวศในอีกพื้นที่

• กำหนดให้โครงการขนาดใหญ่ประเมินผลกระทบในระดับ ต้นน้ำ–ปลายน้ำและระดับภูมิทัศน์

• จัดทำ มาตรฐานการออกแบบโครงสร้างพื้นฐานแบบปรับตัวได้ เพื่อให้สามารถปรับระบบตามการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศและระบบนิเวศ

• เชื่อมระบบติดตามแบบ Real-time กับโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ เช่น:

  • ระดับน้ำ

  • ความชื้นในดิน

  • สภาพโครงสร้าง

  • การเคลื่อนตัวของพื้นที่ลาดชัน

  • สภาพชายฝั่ง

  • อุณหภูมิ

  • สภาวะไฟ

• จัดตั้ง Digital Green–Gray Infrastructure Monitoring Platform เชื่อมข้อมูลสิ่งแวดล้อมและข้อมูลโครงสร้างวิศวกรรม

• จัดทำ ลำดับความสำคัญการลงทุน Green–Gray Infrastructure ระดับประเทศ ตามความเสี่ยง ประโยชน์ทางนิเวศ จำนวนประชากรที่ได้รับการปกป้อง และมูลค่าตลอดอายุโครงการ

• พัฒนากลไกการเงินที่ทำให้ การลงทุนหนึ่งรายการสามารถสร้างประโยชน์หลายด้าน เช่น ลดน้ำท่วม + กักเก็บน้ำ + เพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพ + พื้นที่นันทนาการ

• ปรับระบบจัดซื้อและงบประมาณให้สามารถรับรู้มูลค่าของ โครงสร้างพื้นฐานธรรมชาติและบริการระบบนิเวศ ควบคู่กับต้นทุนการก่อสร้างแบบดั้งเดิม

• จัดทำ มาตรฐานการบำรุงรักษา Green–Gray Infrastructure ครอบคลุมทั้งองค์ประกอบธรรมชาติและวิศวกรรม

• พัฒนาโครงการต้นแบบระดับประเทศใน:

  • ลุ่มน้ำเสี่ยงสูง

  • เมืองชายฝั่ง

  • ชุมชนภูเขา

  • พื้นที่เมืองเสี่ยงน้ำท่วม

  • ภูมิทัศน์เสี่ยงไฟป่า

• จัดตั้งกลไกนำผลสำเร็จจากโครงการนำร่องไป ขยายผลเป็นโครงการโครงสร้างพื้นฐานระดับประเทศ

• เชื่อมโยงกับ:

  • AC-SI-021-05-01 : National Ecological Disaster Risk Assessment System

  • AC-SI-021-05-02 : Natural Flood and Water Retention Infrastructure Program

  • AC-SI-021-05-03 : Forest, Slope and Landslide Risk Reduction Program

  • AC-SI-021-05-04 : Landscape Fire Resilience and Wildfire Prevention System

  • AC-SI-021-05-05 : Coastal and Wetland Ecological Protection Infrastructure Program

  • AC-SI-021-05-06 : Urban Ecological Cooling and Heat Resilience Program

• จัดตั้งวงจร Adaptive Green–Gray Infrastructure Management เชื่อม:

  • ประเมินความเสี่ยง

  • เลือกแนวทาง

  • ออกแบบ

  • ลงทุน

  • ดำเนินการ

  • ติดตาม

  • ประเมินประสิทธิภาพ

  • ปรับระบบ

Expected Output

• กรอบโครงสร้างพื้นฐาน Green–Gray แบบผสมผสานระดับประเทศ กำหนดหลักการ มาตรฐาน เกณฑ์การลงทุน และกลไกธรรมาภิบาล

• วิธีการวางแผนโครงสร้างพื้นฐาน Green–Gray ระดับประเทศ สำหรับการออกแบบระบบธรรมชาติและวิศวกรรมร่วมกัน

• Green–Gray Solution Selection Matrix สำหรับตัดสินใจเลือก Green, Gray หรือ Hybrid ตามลักษณะความเสี่ยง

• มาตรฐานการออกแบบโครงสร้างพื้นฐาน Green–Gray สำหรับภัยพิบัติประเภทต่าง ๆ

• ระบบประเมินความเสี่ยงโครงสร้างพื้นฐานธรรมชาติ–วิศวกรรมแบบบูรณาการ

• เครือข่ายบริหารน้ำท่วมแบบ Hybrid ระดับลุ่มน้ำ เชื่อมพื้นที่ธรรมชาติกับโครงสร้างป้องกันน้ำท่วม

• เครือข่ายป้องกันดินถล่มและพื้นที่ลาดชันแบบ Hybrid

• เครือข่ายป้องกันชายฝั่งแบบ Hybrid เชื่อมระบบนิเวศชายฝั่งกับโครงสร้างวิศวกรรม

• เครือข่ายความยืดหยุ่นต่อภูมิอากาศในเมืองแบบ Hybrid

• เครือข่ายความยืดหยุ่นต่อไฟป่าแบบ Hybrid

• เครือข่ายโครงสร้างพื้นฐานเพื่อความยืดหยุ่นแบบกระจายตัว ลดการพึ่งพาโครงสร้างจุดเดียว

• มาตรฐานความซ้ำซ้อนเพื่อความยืดหยุ่นของโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ

• ระบบ Climate Stress Testing สำหรับโครงสร้างพื้นฐานระดับประเทศและโครงการสำคัญ

• Dashboard ประสิทธิภาพ Green–Gray Infrastructure วัดการลดความเสี่ยง ประสิทธิภาพทางนิเวศ ประสิทธิภาพวิศวกรรม ต้นทุน และมูลค่าตลอดอายุโครงการ

• ระบบประเมินต้นทุน–ผลประโยชน์ตลอดอายุโครงการของ Green–Gray Infrastructure

• ระบบคัดกรองการถ่ายโอนความเสี่ยง ป้องกันไม่ให้การป้องกันพื้นที่หนึ่งสร้างความเสี่ยงเพิ่มให้พื้นที่อื่น

• Digital Green–Gray Infrastructure Monitoring Platform เชื่อมข้อมูลสิ่งแวดล้อมกับข้อมูลโครงสร้างวิศวกรรม

• แผนที่ลำดับความสำคัญการลงทุน Green–Gray Infrastructure ระดับประเทศ

• ระบบบริหารทรัพย์สินและบำรุงรักษา Green–Gray Infrastructure ครอบคลุมทั้งองค์ประกอบธรรมชาติและวิศวกรรม

• โครงการต้นแบบ Green–Gray ระดับประเทศ สำหรับลุ่มน้ำ เมืองชายฝั่ง ชุมชนภูเขา เมืองเสี่ยงน้ำท่วม และพื้นที่เสี่ยงไฟป่า

• ระบบ Adaptive Green–Gray Infrastructure Management ที่ปรับปรุงประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่องตามข้อมูลจริงและการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ

• เกิดการเปลี่ยนจาก “Green vs. Gray” ไปสู่ “Green + Gray = Integrated Resilience Infrastructure” โดยให้ธรรมชาติทำหน้าที่ลดความเสี่ยงในระดับภูมิทัศน์ และให้โครงสร้างวิศวกรรมทำหน้าที่เสริมในจุดที่ศักยภาพของธรรมชาติไม่เพียงพอ