Objective

• Establish a national program to identify, document, preserve, develop, and apply local ecological knowledge in ecosystem management and restoration.

• Strengthen the capacity of communities to independently assess, plan, implement, monitor, and maintain ecosystem restoration activities.

• Connect Local Ecological Knowledge (LEK) with scientific knowledge, modern technology, and evidence-based restoration practices.

• Prevent the loss of valuable ecological knowledge caused by generational change, migration, modernization, and declining community participation.

• Develop a national system for transforming local experience into practical restoration knowledge, training resources, and replicable management models.

• Build community-level capacity in:

  • Ecosystem assessment

  • Restoration planning

  • Native species management

  • Soil and water restoration

  • Forest and watershed management

  • Wetland and coastal restoration

  • Fire management

  • Biodiversity conservation

  • Ecosystem monitoring

• Create a long-term learning system in which communities can learn from their own restoration results and continuously improve local management practices.

• Ensure that local knowledge is used with appropriate recognition, consent, attribution, and benefit-sharing, rather than being extracted without community participation.

Action

• Establish a National Local Ecological Knowledge and Restoration Capacity Framework defining principles, standards, roles, and mechanisms for knowledge development and community capacity building.

• Establish a National Local Ecological Knowledge Inventory identifying communities and knowledge associated with:

  • Forest management

  • Watershed management

  • Water conservation

  • Soil management

  • Wetland management

  • Coastal ecosystems

  • Biodiversity

  • Traditional resource management

  • Fire management

  • Natural regeneration

• Conduct Community Ecological Knowledge Mapping to identify:

  • Local ecosystem indicators

  • Seasonal environmental patterns

  • Traditional resource-management practices

  • Local restoration techniques

  • Native species knowledge

  • Water-management practices

  • Fire-management practices

  • Historical ecosystem changes

• Establish Community Knowledge Documentation Teams trained in ethical interviewing, field documentation, mapping, photography, audio-visual recording, and data management.

• Develop standardized methods for documenting local knowledge while respecting:

  • Community ownership

  • Prior informed consent

  • Cultural sensitivity

  • Confidentiality where necessary

  • Appropriate attribution

• Establish a National Local Ecological Knowledge Database containing verified and community-approved knowledge.

• Develop a classification system separating:

  • Publicly shareable knowledge

  • Community-restricted knowledge

  • Sensitive ecological knowledge

  • Knowledge requiring specific consent for external use

• Establish mechanisms to prevent unauthorized commercialization or misuse of community knowledge.

• Develop Community Restoration Capacity Assessments measuring:

  • Existing skills

  • Available personnel

  • Local institutions

  • Equipment

  • Knowledge

  • Funding capacity

  • Monitoring capacity

  • Emergency-response capacity

• Develop Community Restoration Competency Standards covering different ecosystem types and restoration activities.

• Establish training programs for:

  • Forest restoration

  • Watershed restoration

  • Soil recovery

  • Wetland restoration

  • Coastal restoration

  • Native plant propagation

  • Biodiversity monitoring

  • Fire prevention

  • Water management

  • Ecological monitoring

• Establish Community Restoration Learning Centers using selected communities as regional training and demonstration hubs.

• Develop Community Restoration Practitioner Networks connecting experienced local practitioners with communities requiring technical support.

• Establish a Local Ecological Knowledge–Science Partnership Network connecting communities with:

  • Universities

  • Research institutions

  • Government agencies

  • Environmental experts

  • Restoration practitioners

• Develop mechanisms to test local restoration practices scientifically without automatically replacing them with standardized external approaches.

• Establish Community Restoration Demonstration Sites where local practices can be tested, measured, refined, and documented.

• Develop Restoration Practice Protocols that combine:

  • Local knowledge

  • Ecological principles

  • Scientific evidence

  • Site-specific conditions

• Prioritize ecosystem-appropriate restoration rather than applying identical restoration techniques across different landscapes.

• Develop training on Natural Regeneration and Assisted Natural Regeneration, enabling communities to determine when natural recovery should be prioritized over planting.

• Develop local capacity for native seed and plant management, including:

  • Native seed collection

  • Seed storage

  • Local nurseries

  • Native plant propagation

  • Appropriate species selection

• Establish Community Native Plant and Seed Networks supporting restoration projects with locally appropriate genetic material where feasible.

• Develop community skills in soil and water restoration, including:

  • Soil-moisture conservation

  • Erosion reduction

  • Organic matter recovery

  • Infiltration improvement

  • Water retention

  • Riparian restoration

• Develop community capacity for forest and watershed restoration, including:

  • Headwater protection

  • Forest regeneration

  • Riparian restoration

  • Fire prevention

  • Sustainable resource management

• Develop community capacity for wetland and coastal ecosystem restoration, including:

  • Hydrological restoration

  • Mangrove restoration

  • Coastal habitat restoration

  • Water-quality protection

  • Coastal erosion management

• Develop Community Fire Knowledge and Management Programs incorporating local understanding of:

  • Fire behavior

  • Seasonal conditions

  • Fuel conditions

  • Fire-prone locations

  • Safe prevention practices

• Establish mechanisms to combine local fire knowledge with scientific fire-risk assessment and modern monitoring technology.

• Train communities in GIS, GPS, remote sensing, mobile data collection, and environmental sensors so local knowledge can be spatially documented and connected with scientific information.

• Develop Community Restoration Monitoring Skills enabling local teams to measure:

  • Vegetation recovery

  • Soil condition

  • Water condition

  • Biodiversity

  • Fire occurrence

  • Ecosystem connectivity

• Establish Community Restoration Monitoring Protocols using simple indicators that communities can consistently apply.

• Establish a Community Restoration Knowledge Exchange Platform for sharing:

  • Successful practices

  • Failed approaches

  • Lessons learned

  • Restoration techniques

  • Training materials

  • Case studies

• Develop mechanisms for peer-to-peer learning, allowing experienced communities to train other communities.

• Establish Community Restoration Mentorship Programs connecting experienced practitioners with emerging community restoration teams.

• Develop Community Restoration Toolkits containing practical guidance, field tools, checklists, monitoring methods, and decision-making frameworks.

• Establish Regional Ecological Restoration Capacity Hubs based on major ecological regions of the country.

• Establish Community Restoration Certification or Recognition Systems for individuals and community teams that demonstrate verified restoration competencies.

• Develop Community Restoration Performance Reviews to assess whether training and knowledge transfer produce measurable improvements in ecosystem outcomes.

• Establish financing mechanisms for capacity development, including:

  • Government grants

  • Local-government budgets

  • Research funds

  • Climate finance

  • Biodiversity finance

  • Restoration funds

  • Private-sector support

• Provide Performance-Based Capacity Grants to communities that demonstrate sustained application of restoration knowledge and measurable ecological improvements.

• Establish mechanisms to ensure that communities receive appropriate recognition and benefits when their knowledge contributes to restoration innovation, research, products, or economic activities.

• Integrate local ecological knowledge and restoration capacity into:

  • AC-SI-021-06-01 : National Community Ecosystem Stewardship Framework

  • AC-SI-021-06-02 : Community Ecosystem Monitoring and Early Warning Network

  • AC-SI-021-06-03 : Community Forest and Watershed Stewardship Program

  • AC-SI-021-06-04 : Community Wetland and Coastal Ecosystem Stewardship Program

  • AC-SI-021-03 : Forest–Water–Humidity Cycle Recovery

  • AC-SI-021-05 : Ecological Disaster Prevention Infrastructure

• Establish an Adaptive Community Restoration Learning Cycle linking:

  • Local knowledge

  • Assessment

  • Experimentation

  • Restoration

  • Monitoring

  • Evaluation

  • Knowledge refinement

  • Knowledge sharing

  • Capacity development

Expected Output

• National Local Ecological Knowledge and Restoration Capacity Framework establishing a national structure for preserving and applying local ecological knowledge.

• National Local Ecological Knowledge Inventory documenting communities and their relevant ecological knowledge.

• Community Ecological Knowledge Maps identifying local ecological indicators, practices, restoration techniques, and historical ecosystem knowledge.

• National Local Ecological Knowledge Database containing documented and community-approved knowledge.

• Community Knowledge Protection and Benefit-Sharing System safeguarding community ownership, consent, attribution, and benefits.

• Community Restoration Capacity Assessment System identifying skills, institutional capacity, equipment, funding, and knowledge gaps.

• Community Restoration Competency Standards defining practical competencies for different ecosystems and restoration activities.

• Community Restoration Training Network building skills in forest, watershed, wetland, coastal, soil, water, biodiversity, and fire restoration.

• Community Restoration Learning Centers serving as regional demonstration and training hubs.

• Community Restoration Practitioner Network connecting experienced practitioners with communities requiring support.

• Local Ecological Knowledge–Science Partnership Network integrating community knowledge with scientific and technical expertise.

• Community Restoration Demonstration Site Network providing real-world locations for testing and improving restoration practices.

• Integrated Local–Scientific Restoration Protocols combining local knowledge with ecological science and site-specific evidence.

• Community Native Seed and Plant Network supporting restoration with appropriate native species.

• Community Soil and Water Restoration Capacity Network building local expertise in soil recovery, water retention, infiltration, and erosion reduction.

• Community Forest and Watershed Restoration Capacity Network supporting local restoration and long-term stewardship.

• Community Wetland and Coastal Restoration Capacity Network building practical restoration skills for aquatic and coastal ecosystems.

• Community Fire Knowledge and Landscape Fire Management Network integrating local knowledge with scientific fire-risk management.

• Community Ecological Monitoring Capacity Network enabling communities to independently measure restoration outcomes.

• Community Restoration Knowledge Exchange Platform sharing successful practices, lessons, tools, and case studies.

• Community Peer-to-Peer Learning Network enabling communities to transfer practical knowledge directly to one another.

• Community Restoration Mentorship Network connecting experienced practitioners with emerging restoration teams.

• Community Restoration Toolkit System providing standardized practical tools and field guidance.

• Regional Ecological Restoration Capacity Hubs supporting different ecological regions.

• Community Restoration Competency Recognition System recognizing individuals and teams with demonstrated restoration capabilities.

• Community Restoration Performance Review System measuring whether increased capacity translates into measurable ecosystem improvements.

• Performance-Based Community Restoration Capacity Financing System linking capacity-development funding to sustained application and ecological outcomes.

• National Community Restoration Knowledge Platform connecting local knowledge, scientific knowledge, training resources, practitioners, and restoration projects.

• Adaptive Community Restoration Learning System continuously improving restoration practices through field experience, monitoring, evaluation, and knowledge exchange.

Objective

• จัดตั้งโครงการระดับประเทศเพื่อ รวบรวม อนุรักษ์ พัฒนา ถ่ายทอด และนำองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการและฟื้นฟูระบบนิเวศ

• เพิ่มขีดความสามารถของชุมชนให้สามารถ ประเมิน วางแผน ดำเนินการ ติดตาม และดูแลรักษาพื้นที่ฟื้นฟูได้ด้วยตนเอง

• เชื่อม องค์ความรู้ท้องถิ่น กับองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และแนวทางการฟื้นฟูที่มีหลักฐานรองรับ

• ป้องกันการสูญหายขององค์ความรู้ทางนิเวศจาก:

  • การเปลี่ยนแปลงของคนรุ่น

  • การย้ายถิ่น

  • การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต

  • การลดลงของการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน

• พัฒนาระบบที่สามารถเปลี่ยนประสบการณ์ของชุมชนให้เป็น องค์ความรู้เพื่อการฟื้นฟู คู่มือการปฏิบัติ ระบบฝึกอบรม และต้นแบบที่สามารถขยายผลได้

• เพิ่มขีดความสามารถของชุมชนในด้าน:

  • การประเมินระบบนิเวศ

  • การวางแผนฟื้นฟู

  • การจัดการพันธุ์พืชพื้นถิ่น

  • การฟื้นฟูดินและน้ำ

  • การจัดการป่าและลุ่มน้ำ

  • การฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำและชายฝั่ง

  • การจัดการไฟ

  • การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ

  • การติดตามระบบนิเวศ

• สร้างระบบการเรียนรู้ระยะยาวที่ทำให้ชุมชนสามารถ เรียนรู้จากผลของการฟื้นฟูในพื้นที่ของตนเองและปรับปรุงวิธีการจัดการอย่างต่อเนื่อง

• ทำให้การใช้ประโยชน์จากองค์ความรู้ท้องถิ่นอยู่บนหลัก การยอมรับสิทธิ การได้รับความยินยอม การให้เครดิต และการแบ่งปันผลประโยชน์ ไม่ใช่การนำองค์ความรู้ของชุมชนไปใช้โดยไม่มีส่วนร่วม

Action

• จัดทำ กรอบองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นและขีดความสามารถในการฟื้นฟูระดับชาติ กำหนดหลักการ มาตรฐาน บทบาท และกลไกการพัฒนาองค์ความรู้

• จัดทำ บัญชีองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นระดับชาติ ระบุชุมชนและองค์ความรู้เกี่ยวกับ:

  • การจัดการป่า

  • การจัดการลุ่มน้ำ

  • การอนุรักษ์น้ำ

  • การจัดการดิน

  • การจัดการพื้นที่ชุ่มน้ำ

  • ระบบนิเวศชายฝั่ง

  • ความหลากหลายทางชีวภาพ

  • การจัดการทรัพยากรตามภูมิปัญญาท้องถิ่น

  • การจัดการไฟ

  • การฟื้นตัวตามธรรมชาติ

• จัดทำ แผนที่องค์ความรู้ทางนิเวศของชุมชน เพื่อระบุ:

  • ตัวชี้วัดระบบนิเวศที่ชุมชนใช้สังเกต

  • รูปแบบการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล

  • วิธีจัดการทรัพยากรดั้งเดิม

  • เทคนิคการฟื้นฟูท้องถิ่น

  • ความรู้เกี่ยวกับพันธุ์ไม้พื้นถิ่น

  • วิธีจัดการน้ำ

  • วิธีจัดการไฟ

  • การเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศในอดีต

• จัดตั้ง ทีมจัดเก็บองค์ความรู้ชุมชน ฝึกอบรมด้านการสัมภาษณ์ การบันทึกภาคสนาม การทำแผนที่ ภาพถ่าย สื่อเสียง–ภาพ และการจัดการข้อมูล

• จัดทำมาตรฐานการจัดเก็บองค์ความรู้โดยคำนึงถึง:

  • สิทธิของชุมชน

  • ความยินยอมก่อนนำไปใช้

  • ความละเอียดอ่อนทางวัฒนธรรม

  • การรักษาความลับ

  • การระบุแหล่งที่มาอย่างเหมาะสม

• จัดตั้ง ฐานข้อมูลองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นระดับชาติ โดยบันทึกเฉพาะข้อมูลที่ได้รับการยอมรับและอนุมัติจากชุมชน

• จัดระบบจำแนกองค์ความรู้เป็น:

  • องค์ความรู้ที่เปิดเผยได้

  • องค์ความรู้ที่จำกัดเฉพาะชุมชน

  • องค์ความรู้ด้านระบบนิเวศที่มีความอ่อนไหว

  • องค์ความรู้ที่ต้องได้รับอนุญาตก่อนนำไปใช้ภายนอก

• จัดตั้งกลไกป้องกัน การนำองค์ความรู้ชุมชนไปใช้เชิงพาณิชย์หรือใช้ผิดวัตถุประสงค์โดยไม่ได้รับอนุญาต

• จัดทำ การประเมินขีดความสามารถในการฟื้นฟูของชุมชน ครอบคลุม:

  • ทักษะ

  • บุคลากร

  • องค์กรในชุมชน

  • เครื่องมือ

  • องค์ความรู้

  • ศักยภาพด้านงบประมาณ

  • ความสามารถในการติดตาม

  • ความสามารถในการตอบสนองเหตุฉุกเฉิน

• จัดทำ มาตรฐานสมรรถนะด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศของชุมชน แยกตามประเภทระบบนิเวศและกิจกรรมฟื้นฟู

• จัดหลักสูตรฝึกอบรมด้าน:

  • การฟื้นฟูป่า

  • การฟื้นฟูลุ่มน้ำ

  • การฟื้นฟูดิน

  • การฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำ

  • การฟื้นฟูชายฝั่ง

  • การเพาะขยายพันธุ์พืชพื้นถิ่น

  • การติดตามความหลากหลายทางชีวภาพ

  • การป้องกันไฟ

  • การจัดการน้ำ

  • การติดตามระบบนิเวศ

• จัดตั้ง ศูนย์เรียนรู้การฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน ในพื้นที่ต้นแบบ เพื่อเป็นแหล่งฝึกอบรมและสาธิต

• จัดตั้ง เครือข่ายผู้ปฏิบัติงานด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน เชื่อมผู้มีประสบการณ์กับชุมชนที่ต้องการพัฒนาศักยภาพ

• จัดตั้ง เครือข่ายความร่วมมือองค์ความรู้ท้องถิ่น–วิทยาศาสตร์ เชื่อมชุมชนกับ:

  • มหาวิทยาลัย

  • สถาบันวิจัย

  • หน่วยงานรัฐ

  • ผู้เชี่ยวชาญ

  • นักปฏิบัติด้านการฟื้นฟู

• พัฒนากลไก ทดสอบแนวทางการฟื้นฟูของชุมชนด้วยหลักวิทยาศาสตร์ โดยไม่แทนที่องค์ความรู้ท้องถิ่นด้วยแนวทางจากภายนอกโดยอัตโนมัติ

• จัดตั้ง พื้นที่สาธิตการฟื้นฟูโดยชุมชน เพื่อทดลอง วัดผล ปรับปรุง และจัดทำเป็นองค์ความรู้

• จัดทำ แนวทางปฏิบัติการฟื้นฟูระบบนิเวศ ที่ผสมผสาน:

  • ภูมิปัญญาท้องถิ่น

  • หลักนิเวศวิทยา

  • หลักฐานทางวิทยาศาสตร์

  • สภาพเฉพาะของพื้นที่

• ให้ความสำคัญกับ การฟื้นตัวตามธรรมชาติและการช่วยการฟื้นตัวตามธรรมชาติ ก่อนการปลูกหรือก่อสร้างมาตรการขนาดใหญ่ในพื้นที่ที่เหมาะสม

• พัฒนาศักยภาพชุมชนด้าน เมล็ดพันธุ์และพืชพื้นถิ่น ได้แก่:

  • การเก็บเมล็ด

  • การเก็บรักษาเมล็ด

  • แปลงเพาะชำ

  • การขยายพันธุ์

  • การคัดเลือกชนิดพันธุ์ที่เหมาะสม

• จัดตั้ง เครือข่ายเมล็ดพันธุ์และพืชพื้นถิ่นของชุมชน เพื่อสนับสนุนการฟื้นฟูด้วยพันธุ์ที่เหมาะสมกับพื้นที่

• เพิ่มขีดความสามารถด้าน การฟื้นฟูดินและน้ำ เช่น:

  • การรักษาความชื้นในดิน

  • การลดการกัดเซาะ

  • การเพิ่มอินทรียวัตถุ

  • การเพิ่มการซึมน้ำ

  • การกักเก็บน้ำ

  • การฟื้นฟูพื้นที่ริมน้ำ

• เพิ่มขีดความสามารถในการ ฟื้นฟูป่าและลุ่มน้ำ เช่น:

  • การปกป้องพื้นที่ต้นน้ำ

  • การฟื้นฟูป่าตามธรรมชาติ

  • การฟื้นฟูพื้นที่ริมน้ำ

  • การป้องกันไฟ

  • การใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน

• เพิ่มขีดความสามารถในการ ฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำและชายฝั่ง เช่น:

  • การฟื้นฟูระบบน้ำ

  • การฟื้นฟูป่าชายเลน

  • การฟื้นฟูถิ่นอาศัยชายฝั่ง

  • การปกป้องคุณภาพน้ำ

  • การจัดการการกัดเซาะชายฝั่ง

• จัดทำ โครงการองค์ความรู้ด้านไฟและการจัดการไฟระดับชุมชน โดยรวบรวมความรู้เกี่ยวกับ:

  • พฤติกรรมของไฟ

  • ฤดูกาล

  • สภาพเชื้อเพลิง

  • จุดเสี่ยงไฟ

  • วิธีป้องกันที่ปลอดภัย

• เชื่อมองค์ความรู้เรื่องไฟของชุมชนกับ การประเมินความเสี่ยงไฟและเทคโนโลยีติดตามไฟสมัยใหม่

• ฝึกอบรมชุมชนด้าน GIS, GPS, Remote Sensing, Mobile Data Collection และ Sensor สิ่งแวดล้อม

• จัดทำ ระบบติดตามผลการฟื้นฟูโดยชุมชน ให้สามารถวัด:

  • การฟื้นตัวของพืช

  • สภาพดิน

  • สภาพน้ำ

  • ความหลากหลายทางชีวภาพ

  • การเกิดไฟ

  • ความเชื่อมต่อของระบบนิเวศ

• จัดทำ มาตรฐานการติดตามผลการฟื้นฟูโดยชุมชน ด้วยตัวชี้วัดที่เข้าใจง่ายและสามารถดำเนินการได้จริง

• จัดตั้ง แพลตฟอร์มแลกเปลี่ยนองค์ความรู้การฟื้นฟูโดยชุมชน สำหรับ:

  • แนวทางที่ประสบความสำเร็จ

  • แนวทางที่ไม่ประสบผล

  • บทเรียน

  • เทคนิคการฟื้นฟู

  • คู่มือ

  • กรณีศึกษา

• จัดตั้งระบบ การเรียนรู้ระหว่างชุมชน ให้ชุมชนที่มีประสบการณ์สามารถถ่ายทอดความรู้ให้ชุมชนอื่นโดยตรง

• จัดตั้ง โครงการพี่เลี้ยงด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศ เชื่อมผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์กับทีมฟื้นฟูรุ่นใหม่

• จัดทำ ชุดเครื่องมือการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน ประกอบด้วยคู่มือ เครื่องมือภาคสนาม Checklist วิธีติดตาม และกรอบการตัดสินใจ

• จัดตั้ง ศูนย์ขีดความสามารถด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศระดับภูมิภาค ตามบริบทระบบนิเวศที่แตกต่างกัน

• จัดตั้ง ระบบรับรองหรือยกย่องสมรรถนะด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศของชุมชน สำหรับบุคคลและทีมที่มีความสามารถที่ผ่านการประเมิน

• จัดทำ การประเมินผลขีดความสามารถในการฟื้นฟู เพื่อดูว่าการฝึกอบรมและการถ่ายทอดองค์ความรู้สามารถสร้างผลลัพธ์ทางระบบนิเวศได้จริงหรือไม่

• จัดตั้งกลไกการเงินเพื่อพัฒนาขีดความสามารถ เช่น:

  • งบประมาณภาครัฐ

  • งบท้องถิ่น

  • ทุนวิจัย

  • Climate Finance

  • Biodiversity Finance

  • กองทุนฟื้นฟูระบบนิเวศ

  • เงินสนับสนุนจากภาคเอกชน

• จัดตั้ง ทุนพัฒนาขีดความสามารถแบบผูกกับผลลัพธ์ สำหรับชุมชนที่สามารถนำองค์ความรู้ไปใช้ต่อเนื่องและสร้างผลลัพธ์ทางนิเวศที่วัดได้

• จัดตั้งกลไกให้ชุมชนได้รับ การยอมรับและผลประโยชน์อย่างเหมาะสม เมื่อองค์ความรู้ของชุมชนถูกนำไปพัฒนานวัตกรรม งานวิจัย ผลิตภัณฑ์ หรือกิจกรรมทางเศรษฐกิจ

• เชื่อมองค์ความรู้และขีดความสามารถในการฟื้นฟูกับ:

  • AC-SI-021-06-01 : National Community Ecosystem Stewardship Framework

  • AC-SI-021-06-02 : Community Ecosystem Monitoring and Early Warning Network

  • AC-SI-021-06-03 : Community Forest and Watershed Stewardship Program

  • AC-SI-021-06-04 : Community Wetland and Coastal Ecosystem Stewardship Program

  • AC-SI-021-03 : Forest–Water–Humidity Cycle Recovery

  • AC-SI-021-05 : Ecological Disaster Prevention Infrastructure

• จัดตั้งวงจร การเรียนรู้เพื่อการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน เชื่อม องค์ความรู้ท้องถิ่น → ประเมิน → ทดลอง → ฟื้นฟู → ติดตาม → ประเมินผล → ปรับองค์ความรู้ → ถ่ายทอด → พัฒนาขีดความสามารถ

Expected Output

• กรอบองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นและขีดความสามารถในการฟื้นฟูระดับชาติ

• บัญชีองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นระดับชาติ ระบุชุมชนและองค์ความรู้สำคัญในแต่ละระบบนิเวศ

• แผนที่องค์ความรู้ทางนิเวศของชุมชน แสดงองค์ความรู้ ตัวชี้วัด วิธีจัดการ และประวัติการเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศ

• ฐานข้อมูลองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นระดับชาติ ที่ผ่านการบันทึกและยอมรับโดยชุมชน

• ระบบคุ้มครองสิทธิและแบ่งปันผลประโยชน์จากองค์ความรู้ชุมชน

• ระบบประเมินขีดความสามารถในการฟื้นฟูของชุมชน

• มาตรฐานสมรรถนะด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศของชุมชน

• เครือข่ายฝึกอบรมด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน

• ศูนย์เรียนรู้การฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชนระดับภูมิภาค

• เครือข่ายผู้ปฏิบัติงานด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน

• เครือข่ายความร่วมมือองค์ความรู้ท้องถิ่น–วิทยาศาสตร์

• เครือข่ายพื้นที่สาธิตการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน

• แนวทางการฟื้นฟูที่ผสมผสานภูมิปัญญาท้องถิ่นกับวิทยาศาสตร์และสภาพพื้นที่

• เครือข่ายเมล็ดพันธุ์และพืชพื้นถิ่นของชุมชน

• เครือข่ายขีดความสามารถด้านการฟื้นฟูดินและน้ำ

• เครือข่ายขีดความสามารถด้านการฟื้นฟูป่าและลุ่มน้ำ

• เครือข่ายขีดความสามารถด้านการฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำและชายฝั่ง

• เครือข่ายองค์ความรู้ด้านการจัดการไฟและการป้องกันไฟโดยชุมชน

• ระบบติดตามผลการฟื้นฟูโดยชุมชน

• แพลตฟอร์มแลกเปลี่ยนองค์ความรู้การฟื้นฟูระบบนิเวศ

• เครือข่ายการเรียนรู้ระหว่างชุมชน

• เครือข่ายพี่เลี้ยงด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศ

• ชุดเครื่องมือการฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชน

• ศูนย์ขีดความสามารถด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศระดับภูมิภาค

• ระบบรับรองสมรรถนะด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศของชุมชน

• ระบบประเมินผลขีดความสามารถในการฟื้นฟู เชื่อมทักษะที่เพิ่มขึ้นกับผลลัพธ์ของระบบนิเวศ

• ระบบการเงินเพื่อพัฒนาขีดความสามารถในการฟื้นฟูแบบผูกกับผลลัพธ์

• แพลตฟอร์มองค์ความรู้การฟื้นฟูระบบนิเวศโดยชุมชนระดับชาติ

• ระบบการเรียนรู้เพื่อการฟื้นฟูแบบปรับตัว ที่สามารถพัฒนาองค์ความรู้จากประสบการณ์จริง ข้อมูลติดตาม และผลการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง

• เกิดการเปลี่ยนจาก “ชุมชนมีภูมิปัญญา แต่ขาดระบบในการเก็บ รักษา และส่งต่อ” ไปสู่ “องค์ความรู้ท้องถิ่นได้รับการบันทึก → ตรวจสอบ → เชื่อมกับวิทยาศาสตร์ → ถ่ายทอด → นำไปทดลองและฟื้นฟู → วัดผล → พัฒนาองค์ความรู้ → สร้างขีดความสามารถของชุมชนรุ่นต่อไป”.