Objective

• Establish a national program to identify, classify, protect, and strengthen the resilience of Critical Ecological Assets (CEAs) that are essential to ecological stability, water security, climate resilience, biodiversity, food systems, and national well-being.

• Protect ecological assets whose degradation or loss could generate systemic, cascading, or irreversible impacts beyond the immediate area.

• Establish a national framework for prioritizing ecological assets according to:

  • Ecological significance

  • Strategic importance

  • Vulnerability

  • Threat level

  • Recovery difficulty

  • Dependency of communities and economic sectors

• Shift ecological protection from fragmented site-based conservation toward strategic protection of interconnected ecological assets and their supporting landscapes.

• Prevent degradation of critical ecological assets before restoration becomes significantly more costly or technically difficult.

• Establish long-term protection, monitoring, restoration, and risk-management mechanisms for nationally important ecological assets.

• Integrate ecological asset protection into national:

  • Land-use planning

  • Water security planning

  • Climate resilience planning

  • Infrastructure planning

  • Disaster risk reduction

  • Economic development

• Create a national system for ensuring that critical ecological assets remain functional, connected, resilient, and capable of providing essential ecosystem services over the long term.

Action

• Establish a National Critical Ecological Asset Protection Framework defining:

  • Critical ecological asset criteria

  • Classification levels

  • Protection standards

  • Threat assessment

  • Management responsibilities

  • Monitoring requirements

  • Restoration requirements

• Develop a National Critical Ecological Asset Registry.

• Identify critical ecological assets including:

  • Headwater forests

  • Strategic watersheds

  • Major river systems

  • Wetlands

  • Groundwater recharge zones

  • Coastal ecosystems

  • Mangrove systems

  • Biodiversity hotspots

  • Wildlife habitats

  • Ecological corridors

  • Critical agricultural landscapes

  • Natural flood retention areas

  • Soil and land systems with high ecological value

• Establish criteria for identifying assets based on:

  • Ecological function

  • Water regulation

  • Biodiversity importance

  • Carbon storage

  • Climate regulation

  • Disaster risk reduction

  • Food security

  • Community dependence

  • Economic importance

  • Irreplaceability

• Classify critical ecological assets into protection categories such as:

  • Nationally Critical

  • Highly Critical

  • Strategic

  • Regionally Critical

• Establish Ecological Criticality Scores for each identified asset.

• Assess the vulnerability of critical ecological assets to:

  • Climate change

  • Deforestation

  • Land conversion

  • Pollution

  • Over-extraction

  • Fragmentation

  • Fire

  • Invasive species

  • Infrastructure development

  • Urban expansion

  • Coastal erosion

• Develop Critical Ecological Asset Threat Maps.

• Establish Ecological Asset Risk Profiles for each critical asset.

• Assess:

  • Current condition

  • Historical degradation

  • Current threats

  • Future threats

  • Ecological dependency

  • Recovery potential

  • Irreversibility risk

• Identify Critical Ecological Asset Failure Points where degradation could cause significant cascading impacts.

• Establish Ecological Tipping-Point Monitoring for highly sensitive assets.

• Define minimum ecological condition thresholds required to maintain essential functions.

• Establish Critical Ecological Asset Protection Zones and appropriate management boundaries.

• Protect not only the core ecological asset but also its:

  • Buffer zones

  • Recharge areas

  • Upstream areas

  • Downstream dependencies

  • Ecological corridors

  • Supporting landscapes

• Establish Ecological Connectivity Protection Measures to prevent fragmentation of critical ecological systems.

• Integrate critical ecological asset protection into national and local:

  • Land-use plans

  • Watershed plans

  • Infrastructure plans

  • Urban plans

  • Agricultural plans

• Establish Critical Ecological Asset Development Screening for proposed infrastructure and development projects.

• Require major projects located within or affecting critical ecological assets to undergo enhanced ecological risk assessment.

• Establish a hierarchy of:

  • Avoidance

  • Minimization

  • Mitigation

  • Restoration

  • Ecological compensation, where appropriate

• Establish No-Net-Loss or Net-Gain Requirements for selected nationally critical ecological assets where appropriate.

• Establish stronger protection standards for assets that are:

  • Irreplaceable

  • Highly sensitive

  • Difficult to restore

  • Essential to national ecological security

• Develop Critical Ecological Asset Management Plans for each priority asset.

• Each management plan should define:

  • Ecological objectives

  • Threats

  • Protection measures

  • Restoration measures

  • Responsible agencies

  • Monitoring indicators

  • Financing

  • Emergency response mechanisms

• Develop Critical Ecological Asset Restoration Plans for degraded assets.

• Prioritize restoration according to:

  • Criticality

  • Risk

  • Ecological condition

  • Recovery potential

  • Systemic importance

• Integrate natural regeneration, ecological restoration, and ecosystem-based adaptation into protection strategies.

• Establish Ecological Buffer and Transition Zones around critical assets where appropriate.

• Establish controls for activities that could increase ecological risk, including:

  • Land conversion

  • Pollution

  • Excessive extraction

  • Unsustainable development

  • Destructive infrastructure

• Develop Critical Ecological Asset Carrying Capacity Assessments for high-pressure areas.

• Establish ecological limits for:

  • Water extraction

  • Land development

  • Resource use

  • Tourism

  • Agricultural intensity

• Establish Early Warning Systems for Critical Ecological Assets.

• Monitor key indicators such as:

  • Forest cover

  • Vegetation condition

  • Water availability

  • Water quality

  • Soil moisture

  • Biodiversity

  • Habitat connectivity

  • Wetland extent

  • Coastal condition

  • Fire activity

• Integrate satellite monitoring, GIS, remote sensing, sensors, and field surveys.

• Develop Critical Ecological Asset Condition Scores that are updated periodically.

• Establish ecological condition categories:

  • Stable

  • Watch

  • Degrading

  • High Risk

  • Critical

• Establish automatic escalation protocols when assets approach critical thresholds.

• Develop Ecological Emergency Response Plans for critical assets.

• Establish response measures for:

  • Severe wildfire

  • Major pollution events

  • Extreme drought

  • Major floods

  • Invasive species outbreaks

  • Coastal ecosystem collapse

  • Major habitat loss

• Establish mechanisms for rapid mobilization of:

  • Emergency funding

  • Technical teams

  • Restoration resources

  • Local communities

• Develop Critical Ecological Asset Security Budgets within national and sectoral investment planning.

• Establish dedicated funding windows for:

  • Protection

  • Monitoring

  • Restoration

  • Maintenance

  • Emergency response

• Link priority assets with Restoration Finance and Impact Investment mechanisms where appropriate.

• Establish payment and financing mechanisms for land managers and communities that maintain critical ecological functions.

• Integrate with Community Ecosystem Stewardship Programs for assets managed jointly with local communities.

• Establish community participation mechanisms for:

  • Monitoring

  • Protection

  • Restoration

  • Fire management

  • Biodiversity protection

• Integrate local ecological knowledge into asset management.

• Establish Critical Ecological Asset Stewardship Agreements between government, local authorities, communities, and relevant land managers.

• Establish clear responsibilities for:

  • National agencies

  • Provincial authorities

  • Local governments

  • Landowners

  • Communities

  • Private-sector operators

• Develop Ecological Asset Protection Performance Indicators for responsible agencies.

• Establish annual performance assessments based on:

  • Condition

  • Threat reduction

  • Connectivity

  • Ecological function

  • Restoration progress

• Establish Critical Ecological Asset Protection Dashboard.

• Provide spatial information on:

  • Asset location

  • Criticality

  • Condition

  • Threats

  • Protection status

  • Restoration status

• Establish public transparency mechanisms while protecting sensitive ecological and security information where necessary.

• Integrate the program with:

  • AC-SI-021-08-01 : National Climate and Ecological Risk Intelligence System

  • AC-SI-021-08-02 : National Climate Resilience and Ecological Security Assessment Framework

• Use climate and ecological risk intelligence to continuously update asset protection priorities.

• Establish national Critical Ecological Asset Priority Lists.

• Review priority classifications periodically based on:

  • New scientific evidence

  • Climate change

  • Ecosystem condition

  • Emerging threats

• Establish legal and policy mechanisms for protecting nationally critical ecological assets.

• Develop mechanisms for cross-agency coordination where ecological assets cross administrative boundaries.

• Establish Critical Ecological Asset Governance Committees for major assets where appropriate.

• Develop cross-boundary management mechanisms for:

  • Watersheds

  • Rivers

  • Forest landscapes

  • Coastal systems

  • Ecological corridors

• Establish independent scientific review for major asset classifications and protection plans.

• Conduct periodic Critical Ecological Asset Security Assessments.

• Establish a continuous management cycle:
  Identify → Classify → Assess → Protect → Monitor → Detect Threats → Respond → Restore → Reassess → Upgrade Protection.

Expected Output

• National Critical Ecological Asset Protection Framework

• National Critical Ecological Asset Registry

• Critical Ecological Asset Classification System

• Ecological Criticality Scoring System

• Critical Ecological Asset Threat Maps

• Critical Ecological Asset Risk Profiles

• Critical Ecological Asset Failure Point Assessment

• Ecological Tipping-Point Monitoring System

• Critical Ecological Asset Protection Zones

• Ecological Connectivity Protection Framework

• Critical Ecological Asset Development Screening System

• Ecological Avoidance–Minimization–Mitigation–Restoration Framework

• Critical Ecological Asset Management Plans

• Critical Ecological Asset Restoration Plans

• Ecological Buffer and Transition Zone Framework

• Ecological Carrying Capacity Assessment System

• Critical Ecological Asset Early Warning System

• Critical Ecological Asset Condition Monitoring System

• Critical Ecological Asset Condition Score

• Ecological Emergency Response Plans

• Critical Ecological Asset Security Funding Mechanism

• Critical Ecological Asset Restoration Finance Mechanism

• Community Critical Ecological Asset Stewardship Mechanism

• Critical Ecological Asset Stewardship Agreements

• Ecological Asset Protection Performance Indicator System

• Critical Ecological Asset Protection Dashboard

• National Critical Ecological Asset Priority List

• Critical Ecological Asset Legal and Policy Protection Framework

• Cross-Boundary Critical Ecological Asset Governance Mechanism

• Critical Ecological Asset Security Assessment System

• Adaptive Critical Ecological Asset Protection Management Cycle

Objective

• จัดตั้งแผนงานระดับชาติสำหรับ การระบุ จำแนก ปกป้อง และเสริมความยืดหยุ่นของสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่ง ซึ่งมีความสำคัญต่อเสถียรภาพของระบบนิเวศ ความมั่นคงด้านน้ำ ความยืดหยุ่นต่อภูมิอากาศ ความหลากหลายทางชีวภาพ ความมั่นคงทางอาหาร และความเป็นอยู่ของประเทศ

• ป้องกันสินทรัพย์ทางนิเวศที่หากเสื่อมโทรมหรือสูญเสีย อาจก่อให้เกิด ผลกระทบเชิงระบบ ผลกระทบลูกโซ่ หรือความเสียหายที่ย้อนกลับได้ยาก

• จัดทำระบบจัดลำดับความสำคัญของสินทรัพย์ตาม:

  • ความสำคัญทางนิเวศ

  • ความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์

  • ความเปราะบาง

  • ระดับภัยคุกคาม

  • ความยากในการฟื้นฟู

  • ระดับการพึ่งพาของชุมชนและภาคเศรษฐกิจ

• เปลี่ยนจากการอนุรักษ์แบบ แยกเป็นพื้นที่ ไปสู่การปกป้อง สินทรัพย์ทางนิเวศที่เชื่อมโยงกันทั้งระบบและภูมิทัศน์สนับสนุน

• ป้องกันการเสื่อมโทรมตั้งแต่ต้นทาง ก่อนที่ต้นทุนและความยากในการฟื้นฟูจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

• จัดตั้งระบบคุ้มครอง ติดตาม ฟื้นฟู และบริหารความเสี่ยงระยะยาวสำหรับสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญระดับประเทศ

• บูรณาการการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศเข้ากับ:

  • การใช้ที่ดิน

  • ความมั่นคงด้านน้ำ

  • ความยืดหยุ่นต่อภูมิอากาศ

  • การวางโครงสร้างพื้นฐาน

  • การลดความเสี่ยงภัยพิบัติ

  • การพัฒนาเศรษฐกิจ

• ทำให้สินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งยังคง ทำหน้าที่ได้ เชื่อมต่อกัน มีความยืดหยุ่น และสามารถให้บริการระบบนิเวศที่จำเป็นได้ในระยะยาว

Action

• จัดทำ กรอบการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งระดับชาติ กำหนด:

  • เกณฑ์การจำแนก

  • ระดับความสำคัญ

  • มาตรฐานการปกป้อง

  • การประเมินภัยคุกคาม

  • หน่วยงานรับผิดชอบ

  • การติดตาม

  • การฟื้นฟู

• จัดตั้ง ทะเบียนสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งระดับชาติ

• ระบุสินทรัพย์สำคัญ เช่น:

  • ป่าต้นน้ำ

  • ลุ่มน้ำยุทธศาสตร์

  • ระบบแม่น้ำสำคัญ

  • พื้นที่ชุ่มน้ำ

  • พื้นที่เติมน้ำใต้ดิน

  • ระบบนิเวศชายฝั่ง

  • ป่าชายเลน

  • พื้นที่ความหลากหลายทางชีวภาพสูง

  • ถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า

  • แนวเชื่อมต่อทางนิเวศ

  • ภูมิทัศน์เกษตรที่มีความสำคัญ

  • พื้นที่ธรรมชาติที่ช่วยกักเก็บน้ำท่วม

  • ระบบดินและที่ดินที่มีคุณค่าทางนิเวศสูง

• กำหนดเกณฑ์จำแนกจาก:

  • หน้าที่ทางนิเวศ

  • การควบคุมน้ำ

  • ความสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ

  • การกักเก็บคาร์บอน

  • การควบคุมภูมิอากาศ

  • การลดความเสี่ยงภัยพิบัติ

  • ความมั่นคงทางอาหาร

  • การพึ่งพาของชุมชน

  • ความสำคัญทางเศรษฐกิจ

  • ความสามารถในการทดแทน

• จัดทำ คะแนนความสำคัญทางนิเวศ

• จำแนกระดับ:

  • สำคัญยิ่งระดับชาติ

  • สำคัญสูงมาก

  • สำคัญเชิงยุทธศาสตร์

  • สำคัญระดับภูมิภาค

• ประเมินความเปราะบางต่อ:

  • การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ

  • การตัดไม้ทำลายป่า

  • การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน

  • มลพิษ

  • การใช้ทรัพยากรเกินศักยภาพ

  • การแตกกระจายของถิ่นที่อยู่

  • ไฟ

  • ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นรุกราน

  • การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน

  • การขยายตัวของเมือง

  • การกัดเซาะชายฝั่ง

• จัดทำ แผนที่ภัยคุกคามต่อสินทรัพย์ทางนิเวศ

• จัดทำ Risk Profile รายสินทรัพย์

• ประเมิน:

  • สภาพปัจจุบัน

  • การเสื่อมโทรมในอดีต

  • ภัยคุกคามปัจจุบัน

  • ภัยคุกคามอนาคต

  • การพึ่งพาทางนิเวศ

  • ศักยภาพในการฟื้นตัว

  • ความเสี่ยงต่อความเสียหายที่ย้อนกลับได้ยาก

• ระบุ จุดวิกฤตของสินทรัพย์ทางนิเวศ ที่หากเสื่อมโทรมอาจทำให้เกิดผลกระทบต่อเนื่องเป็นลูกโซ่

• จัดตั้งระบบติดตาม Ecological Tipping Point

• กำหนด Threshold ขั้นต่ำที่จำเป็นต่อการรักษาหน้าที่สำคัญของระบบนิเวศ

• จัดตั้ง เขตปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่ง

• ปกป้องไม่เฉพาะพื้นที่แกนกลาง แต่รวมถึง:

  • Buffer Zone

  • พื้นที่เติมน้ำ

  • พื้นที่ต้นน้ำ

  • พื้นที่ที่พึ่งพาด้านท้ายน้ำ

  • แนวเชื่อมต่อทางนิเวศ

  • ภูมิทัศน์โดยรอบ

• จัดทำมาตรการ ปกป้องความเชื่อมโยงของระบบนิเวศ

• บูรณาการการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศเข้ากับ:

  • ผังการใช้ที่ดิน

  • แผนลุ่มน้ำ

  • แผนโครงสร้างพื้นฐาน

  • ผังเมือง

  • แผนเกษตร

• จัดทำ ระบบคัดกรองโครงการพัฒนาที่อาจกระทบสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กำหนดให้โครงการขนาดใหญ่ที่อยู่ในหรือกระทบสินทรัพย์สำคัญต้องผ่านการประเมินความเสี่ยงเชิงนิเวศระดับเข้มข้น

• กำหนดลำดับมาตรการ:

  • หลีกเลี่ยง

  • ลดผลกระทบ

  • บรรเทาผลกระทบ

  • ฟื้นฟู

  • ชดเชยทางนิเวศตามความเหมาะสม

• กำหนด No-Net-Loss หรือ Net-Gain สำหรับสินทรัพย์ทางนิเวศบางประเภทที่มีความสำคัญระดับชาติ

• ใช้มาตรฐานปกป้องที่เข้มข้นขึ้นสำหรับพื้นที่ที่:

  • ทดแทนไม่ได้

  • เปราะบางสูง

  • ฟื้นฟูยาก

  • มีความสำคัญต่อความมั่นคงทางนิเวศของประเทศ

• จัดทำ แผนบริหารจัดการสินทรัพย์ทางนิเวศรายพื้นที่

• แต่ละแผนต้องกำหนด:

  • เป้าหมายทางนิเวศ

  • ภัยคุกคาม

  • มาตรการปกป้อง

  • มาตรการฟื้นฟู

  • หน่วยงานรับผิดชอบ

  • ตัวชี้วัด

  • แหล่งเงินทุน

  • แผนตอบสนองฉุกเฉิน

• จัดทำ แผนฟื้นฟูสินทรัพย์ทางนิเวศที่เสื่อมโทรม

• จัดลำดับการฟื้นฟูตาม:

  • ระดับความสำคัญ

  • ระดับความเสี่ยง

  • สภาพระบบนิเวศ

  • ศักยภาพการฟื้นตัว

  • ความสำคัญต่อระบบโดยรวม

• ใช้การฟื้นตัวตามธรรมชาติ การฟื้นฟูระบบนิเวศ และการปรับตัวโดยอาศัยระบบนิเวศเป็นฐาน

• จัดตั้ง พื้นที่กันชนและพื้นที่เปลี่ยนผ่าน

• กำหนดมาตรการควบคุมกิจกรรมที่เพิ่มความเสี่ยง เช่น:

  • การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน

  • มลพิษ

  • การสูบน้ำหรือใช้ทรัพยากรเกินศักยภาพ

  • การพัฒนาที่ไม่เหมาะสม

  • โครงสร้างพื้นฐานที่ทำลายระบบนิเวศ

• จัดทำ การประเมินขีดความสามารถในการรองรับของสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กำหนดขีดจำกัดสำหรับ:

  • การใช้น้ำ

  • การพัฒนาที่ดิน

  • การใช้ทรัพยากร

  • การท่องเที่ยว

  • ความเข้มข้นของการเกษตร

• จัดตั้ง ระบบเตือนภัยล่วงหน้าสำหรับสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ติดตามตัวชี้วัด:

  • พื้นที่ป่า

  • สภาพพืชพรรณ

  • ปริมาณน้ำ

  • คุณภาพน้ำ

  • ความชื้นในดิน

  • ความหลากหลายทางชีวภาพ

  • ความเชื่อมโยงถิ่นที่อยู่

  • ขนาดพื้นที่ชุ่มน้ำ

  • สภาพชายฝั่ง

  • การเกิดไฟ

• เชื่อม:

  • ดาวเทียม

  • GIS

  • Remote Sensing

  • Sensor

  • การสำรวจภาคสนาม

• จัดทำ คะแนนสภาพสินทรัพย์ทางนิเวศ

• จำแนกสภาพ:

  • Stable

  • Watch

  • Degrading

  • High Risk

  • Critical

• จัดทำ Trigger อัตโนมัติเมื่อสินทรัพย์เข้าใกล้ระดับวิกฤต

• จัดทำ แผนตอบสนองภาวะฉุกเฉินทางนิเวศ

• รองรับเหตุการณ์:

  • ไฟป่ารุนแรง

  • มลพิษครั้งใหญ่

  • ภัยแล้งรุนแรง

  • น้ำท่วมรุนแรง

  • การระบาดของชนิดพันธุ์ต่างถิ่น

  • การล่มสลายของระบบนิเวศชายฝั่ง

  • การสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัยครั้งใหญ่

• จัดตั้งกลไกระดม:

  • เงินฉุกเฉิน

  • ทีมเทคนิค

  • ทรัพยากรฟื้นฟู

  • ชุมชน

• จัดทำ งบประมาณความมั่นคงของสินทรัพย์ทางนิเวศ ในแผนลงทุนระดับชาติและรายสาขา

• จัดตั้งช่องทางเงินทุนเฉพาะสำหรับ:

  • การปกป้อง

  • การติดตาม

  • การฟื้นฟู

  • การบำรุงรักษา

  • การตอบสนองฉุกเฉิน

• เชื่อมสินทรัพย์สำคัญกับ กลไกการเงินเพื่อการฟื้นฟูและ Impact Investment

• จัดทำกลไกจ่ายผลตอบแทนแก่ผู้ดูแลพื้นที่และชุมชนที่รักษาหน้าที่ทางนิเวศ

• เชื่อมกับ แผนงานการดูแลระบบนิเวศโดยชุมชน

• เปิดให้ชุมชนมีส่วนร่วมใน:

  • การติดตาม

  • การปกป้อง

  • การฟื้นฟู

  • การจัดการไฟ

  • การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ

• นำองค์ความรู้ทางนิเวศท้องถิ่นเข้าสู่การบริหารจัดการ

• จัดทำ ข้อตกลงการดูแลสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กำหนดบทบาทของ:

  • หน่วยงานระดับชาติ

  • จังหวัด

  • ท้องถิ่น

  • เจ้าของที่ดิน

  • ชุมชน

  • ภาคเอกชน

• จัดทำ ตัวชี้วัดผลการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ประเมินผลรายปีจาก:

  • สภาพระบบนิเวศ

  • การลดภัยคุกคาม

  • ความเชื่อมโยง

  • หน้าที่ทางนิเวศ

  • ความก้าวหน้าการฟื้นฟู

• จัดตั้ง Critical Ecological Asset Protection Dashboard

• แสดง:

  • ตำแหน่ง

  • ระดับความสำคัญ

  • สภาพ

  • ภัยคุกคาม

  • สถานะการปกป้อง

  • สถานะการฟื้นฟู

• เปิดเผยข้อมูลต่อสาธารณะตามหลักความโปร่งใส โดยสงวนข้อมูลที่มีความอ่อนไหวด้านความมั่นคงหรือการคุ้มครองชนิดพันธุ์ตามความเหมาะสม

• เชื่อมกับ:

  • AC-SI-021-08-01 : National Climate and Ecological Risk Intelligence System

  • AC-SI-021-08-02 : National Climate Resilience and Ecological Security Assessment Framework

• ใช้ข่าวกรองความเสี่ยงเพื่อปรับลำดับความสำคัญในการปกป้องอย่างต่อเนื่อง

• จัดทำ บัญชีรายชื่อสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งระดับชาติ

• ทบทวนระดับความสำคัญตาม:

  • ข้อมูลวิทยาศาสตร์ใหม่

  • การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ

  • สภาพระบบนิเวศ

  • ภัยคุกคามใหม่

• จัดทำมาตรการทางกฎหมายและนโยบายเพื่อคุ้มครองสินทรัพย์สำคัญ

• จัดตั้งกลไกประสานงานข้ามหน่วยงานสำหรับสินทรัพย์ที่ครอบคลุมหลายพื้นที่ปกครอง

• จัดตั้ง คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่ง สำหรับสินทรัพย์ขนาดใหญ่ตามความเหมาะสม

• จัดทำกลไกบริหารจัดการข้ามเขตสำหรับ:

  • ลุ่มน้ำ

  • แม่น้ำ

  • ผืนป่า

  • ชายฝั่ง

  • แนวเชื่อมต่อทางนิเวศ

• ให้มีการทบทวนทางวิทยาศาสตร์โดยผู้เชี่ยวชาญอิสระสำหรับการจำแนกสินทรัพย์และแผนปกป้องที่สำคัญ

• ดำเนินการ ประเมินความมั่นคงของสินทรัพย์ทางนิเวศเป็นระยะ

• จัดตั้งวงจร:
  ระบุ → จำแนก → ประเมิน → ปกป้อง → ติดตาม → ตรวจจับภัย → รับมือ → ฟื้นฟู → ประเมินซ้ำ → ยกระดับการปกป้อง

Expected Output

• กรอบการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งระดับชาติ

• ทะเบียนสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งระดับชาติ

• ระบบจำแนกระดับความสำคัญของสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ระบบคะแนนความสำคัญทางนิเวศ

• แผนที่ภัยคุกคามต่อสินทรัพย์ทางนิเวศ

• Ecological Asset Risk Profile

• ระบบประเมินจุดวิกฤตของสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ระบบติดตาม Ecological Tipping Point

• เขตปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่ง

• กรอบการปกป้องความเชื่อมโยงของระบบนิเวศ

• ระบบคัดกรองโครงการพัฒนาที่กระทบสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กรอบ Avoidance–Minimization–Mitigation–Restoration

• แผนบริหารจัดการสินทรัพย์ทางนิเวศรายพื้นที่

• แผนฟื้นฟูสินทรัพย์ทางนิเวศที่เสื่อมโทรม

• กรอบพื้นที่กันชนและพื้นที่เปลี่ยนผ่าน

• ระบบประเมินขีดความสามารถในการรองรับของสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ระบบเตือนภัยล่วงหน้าสำหรับสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ระบบติดตามสภาพสินทรัพย์ทางนิเวศ

• คะแนนสภาพสินทรัพย์ทางนิเวศ

• แผนตอบสนองภาวะฉุกเฉินทางนิเวศ

• กลไกงบประมาณเพื่อความมั่นคงของสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กลไกการเงินเพื่อการปกป้องและฟื้นฟูสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กลไกการดูแลสินทรัพย์ทางนิเวศโดยชุมชน

• ข้อตกลงการดูแลสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ระบบตัวชี้วัดผลการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศ

• Critical Ecological Asset Protection Dashboard

• บัญชีรายชื่อสินทรัพย์ทางนิเวศที่มีความสำคัญยิ่งระดับชาติ

• กรอบกฎหมายและนโยบายเพื่อคุ้มครองสินทรัพย์ทางนิเวศ

• กลไกธรรมาภิบาลสินทรัพย์ทางนิเวศข้ามเขตปกครอง

• ระบบประเมินความมั่นคงของสินทรัพย์ทางนิเวศ

• ระบบบริหารจัดการการปกป้องสินทรัพย์ทางนิเวศแบบปรับตัว