AR-008 :

ประวัติศาสตร์ไม่ได้มีไว้แค่ในตำรา: ปลุกชีพ “พอร์ตอันดามัน” ยุทธศาสตร์เชื่อมโลกที่ไทยมองข้าม

ในขณะที่โลกกำลังหมุนเข้าสู่ยุคที่ความมั่นคงทางห่วงโซ่อุปทาน (Resilience) และความไว้วางใจ (Trust) กลายเป็นหัวใจสำคัญของการค้า ประเทศไทยกำลังยืนอยู่บน "หน้าต่างแห่งโอกาส" ที่จะปรับเปลี่ยนตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ของตนเองจากการเป็นเพียงผู้ร่วมทาง (Participant) สู่การเป็น **"ผู้ขับเคลื่อนทางยุทธศาสตร์" (Strategic Enabler)** อย่างเต็มตัว

1. ปลดล็อกข้อจำกัด: เมื่อ "ทางออก" ไม่จำเป็นต้องผ่าน "ช่องแคบ"

ปัจจุบันการขนส่งทางเรือของไทยเกือบทั้งหมดฝากความหวังไว้ที่ท่าเรือแหลมฉบัง และต้องพึ่งพาการเดินเรือผ่านช่องแคบมะละกาเป็นหลัก เนื่องจากฐานอุตสาหกรรมกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ภาคตะวันออก แต่นี่คือจุดอ่อนที่เราต้องเผชิญกับต้นทุนและค่าธรรมเนียมการผ่านทาง

ทั้งที่ประเทศไทยมีข้อได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ที่ไม่สามารถเลียนแบบได้ (Strategic Geography) คือการมีทะเลขนาบทั้งสองฟาก (อ่าวไทยและอันดามัน) ซึ่งเป็นประตูที่เชื่อมต่อมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดียเข้าด้วยกัน

2. ประตูสู่อันดามัน: ขุมทรัพย์จากรอยอดีต

ประวัติศาสตร์การค้าดีบุกในอดีตได้ทิ้งร่องรอยของ "ท่าเรือเก่า" และโครงข่ายพื้นฐานไว้มากมายตามแนวชายฝั่งอันดามัน ท่าเรือเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงโบราณสถาน แต่มันคือ **"สินทรัพย์ทางยุทธศาสตร์"** ที่พร้อมจะถูกนำมาปัดฝุ่น:

* **การปรับปรุงและพัฒนา:** ท่าเรือเก่าเหล่านี้สามารถยกระดับเป็นท่าเรือสินค้าทันสมัย ท่าเรือขนถ่ายน้ำมัน (Strategic Petroleum Reserve) หรือแม้แต่ท่าเรือเพื่อการท่องเที่ยวระดับโลก ขึ้นอยู่กับบริบทที่รัฐบาลจะส่งเสริม

* **โครงข่ายที่เชื่อมโยง:** ข้อได้เปรียบสำคัญคือท่าเรือดีบุกในอดีตมักมีระบบขนส่งเดิมอย่างทางรถไฟเชื่อมต่ออยู่แล้ว การเชื่อมโยง Logistics จากภาคต่างๆ สู่พอร์ตอันดามันจึงไม่ใช่การเริ่มจากศูนย์ แต่เป็นการต่อยอดจากรากฐานเดิมที่แข็งแกร่ง

3. กลยุทธ์ที่มากกว่าการขุดคลอง**

เรามักถกเถียงกันเรื่องการขุดคลองเชื่อมสองฝั่งทะเลจนลืมไปว่า เพียงแค่การพัฒนาท่าเรือฝั่งอันดามันให้มีประสิทธิภาพและเชื่อมต่อกับโครงข่ายในประเทศอย่างเป็นระบบ (Integrated System) ก็สร้างมูลค่ามหาศาลให้กับประเทศไทยได้แล้ว โดยไม่ต้องรอโครงการยักษ์ใหญ่ที่ต้องใช้เวลานาน

นี่คือการสร้าง **"ความเชื่อมโยงเชิงยุทธศาสตร์" (Strategic Connectivity)** ที่จะเปลี่ยนไทยให้กลายเป็นโหนดสำคัญที่การค้าโลกต้องวิ่งผ่าน

4. จาก Narrative สู่ Structure: ปฏิบัติการที่ต้องเกิดขึ้นจริง**

การมี Concept ที่ดีว่าเราจะเป็น "ประตูสู่อันดามัน" นั้นเป็นเรื่องยอดเยี่ยม แต่หากขาดแผนงานที่เป็นโครงสร้างรองรับ (Structural Framework) มันก็จะยังคงเป็นเพียงนโยบายที่รอวันเสื่อมถอย

* **การมองเห็นโอกาส:** รัฐต้องเลิกมองโครงการแบบแยกส่วน (Institutional Silos) และหันมามองเป็นระบบนิเวศน์ที่เชื่อมทั้ง Logistics, พลังงาน และการท่องเที่ยวเข้าด้วยกัน

* **การเป็นเจ้าของมูลค่า:** เราต้องย้ายจากการเป็นแค่ทางผ่าน ไปสู่การเป็นผู้ควบคุมมาตรฐานและแพลตฟอร์มการขนส่ง

**บทสรุป**

ประเทศไทยไม่ได้ขาดแคลนต้นทุนทางประวัติศาสตร์หรือชัยภูมิที่ได้เปรียบ แต่เราขาด "สถาปัตยกรรมทางกลยุทธ์" ที่จะปลุกชีพสินทรัพย์เหล่านี้ให้กลับมาสร้างอำนาจต่อรองในเวทีโลก หากเราสามารถเปลี่ยนท่าเรือค้าดีบุกในอดีตให้กลายเป็นพอร์ตอันดามันที่ทันสมัยได้ เราจะไม่ใช่แค่ผู้เล่นที่ทำตามกติกาของผู้อื่น แต่เราจะเป็นผู้ร่วมออกแบบโครงสร้างที่โลกต้องพึ่งพา

**"เพราะประวัติศาสตร์ไม่ได้มีไว้ให้เราเรียนเพื่อจำ แต่มีไว้ให้เรานำมาสร้างอนาคต"**

#StrategicEnabler #andamangateway #thailandrepositioning #HistoryToFuture

#structuralshift