ห่วงโซ่อุปทานโลกกำลังถูกปรับโครงสร้างใหม่จากความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ การแบ่งขั้วทางการค้า และความต้องการความยืดหยุ่นที่สูงขึ้น ทำให้ประเทศและบริษัทต่างมองหาศูนย์กลางและเส้นทางใหม่ที่มั่นคงกว่า
โลกกำลังเปลี่ยนจากห่วงโซ่อุปทานที่เน้น “ประสิทธิภาพ” ไปสู่ระบบโลจิสติกส์แบบ Multi-node และ Resilience-driven (หลายจุดเชื่อมต่อและขับเคลื่อนด้วยความยืดหยุ่น) ที่ให้ความสำคัญกับความยืดหยุ่น ความซ้ำซ้อน และการกระจายความเสี่ยง
ประเทศไทยตั้งอยู่ในตำแหน่งศูนย์กลางของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และสามารถเชื่อมโยงระหว่าง Indian Ocean และ Pacific Ocean ได้โดยตรง
จึงมีศักยภาพในการเป็น ศูนย์กลางโลจิสติกส์เชิงยุทธศาสตร์ ของภูมิภาคและโลก
ที่ตั้งศูนย์กลางของ ASEAN และเชื่อมต่อ CLMV
โครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่แล้ว (ท่าเรือ ถนน รถไฟ สนามบิน)
ศักยภาพพัฒนาเส้นทางเชื่อมสองฝั่งทะเล (อันดามัน–อ่าวไทย)
การเชื่อมโยงกับกรอบความร่วมมือของ ASEAN
ความเป็นกลางทางภูมิรัฐศาสตร์ ลดความเสี่ยงของ supply chain
ประเทศไทยสามารถกลายเป็น จุดศูนย์กลางของห่วงโซ่อุปทานโลกยุคใหม่
ทำหน้าที่เป็นศูนย์กระจายสินค้า จุดถ่ายลำ และศูนย์เพิ่มมูลค่าทางโลจิสติกส์
• AC-SI001-04-01: Strategic Logistics & Infrastructure Development
การพัฒนาเชิงกลยุทธ์ด้านโลจิสติกส์และโครงสร้างพื้นฐาน