SI-010-01 :
National Talent Demand & Forecasting System

Situation

ประเทศไทยยังขาดระบบแบบบูรณาการและแบบเรียลไทม์ในการระบุและคาดการณ์ความต้องการกำลังคนระดับชาติ

การวางแผนกำลังคนยังคงกระจัดกระจายอยู่ระหว่างหน่วยงานภาครัฐ สถาบันการศึกษา และองค์กรภาคอุตสาหกรรม โดยมีข้อจำกัดด้านการบูรณาการข้อมูลและขีดความสามารถในการคาดการณ์ล่วงหน้า ส่งผลให้การผลิตและพัฒนาบุคลากรไม่สอดคล้องกับความต้องการที่แท้จริงของตลาดแรงงาน โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมเกิดใหม่ เช่น AI การผลิตขั้นสูง และพลังงานสะอาด

ข้อมูลตลาดแรงงานที่มีอยู่ในปัจจุบันมักเป็นข้อมูลย้อนหลัง อัปเดตล่าช้า และยังไม่เพียงพอต่อการใช้ในการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์

Shift

ระบบกำลังคนจำเป็นต้องเปลี่ยนผ่านจากการวางแผนแรงงานแบบตั้งรับและอิงข้อมูลย้อนหลัง สู่ระบบอัจฉริยะด้านความต้องการกำลังคนที่สามารถคาดการณ์ล่วงหน้า ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล และอัปเดตอย่างต่อเนื่อง

แทนที่จะพึ่งพาการคาดการณ์แบบคงที่ ภาครัฐจำเป็นต้องพัฒนาเครื่องยนต์คาดการณ์แบบพลวัตที่บูรณาการข้อมูลแบบเรียลไทม์จากภาคอุตสาหกรรม ภาคการศึกษา และแนวโน้มระดับโลก

ความต้องการกำลังคนต้องถูกยกระดับให้เป็น “สัญญาณเชิงยุทธศาสตร์” ที่ใช้กำหนดทิศทางของระบบการศึกษา การฝึกอบรม และการจัดสรรกำลังคนของประเทศโดยตรง

Advantage

ประเทศไทยมีฐานอุตสาหกรรมที่ค่อนข้างเป็นระบบและมีกลุ่มอุตสาหกรรมสำคัญที่ชัดเจน (เช่น EEC ยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และการท่องเที่ยว) ซึ่งสามารถทำหน้าที่เป็นแหล่งสัญญาณความต้องการกำลังคนที่ต่อเนื่องและชัดเจนได้

การยอมรับเทคโนโลยีดิจิทัลและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลที่เพิ่มขึ้น กำลังสร้างรากฐานสำคัญสำหรับการพัฒนาแพลตฟอร์มอัจฉริยะด้านบุคลากรแบบรวมศูนย์

นอกจากนี้ การเชื่อมโยงของประเทศไทยกับอาเซียนและห่วงโซ่มูลค่าระดับโลก ยังเอื้อให้ประเทศสามารถเข้าถึงข้อมูลอ้างอิง มาตรฐาน และแนวโน้มความต้องการกำลังคนจากต่างประเทศได้มากขึ้น

Additional Structural Advantage

การมีส่วนร่วมอย่างเข้มแข็งของภาคเอกชน โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ สามารถสนับสนุนข้อมูลด้านกำลังคนที่มีคุณภาพและมองไปข้างหน้าได้ หากสามารถบูรณาการเข้าสู่ระบบอย่างเหมาะสม

หน่วยงานภาครัฐมีการจัดเก็บข้อมูลด้านแรงงาน การศึกษา และเศรษฐกิจในปริมาณมากอยู่แล้ว ซึ่งสามารถเชื่อมโยงและบูรณาการเข้าสู่ชั้นข้อมูลอัจฉริยะกลางของประเทศได้

นอกจากนี้ กระแสนโยบายด้านการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลและการบริหารภาครัฐอัจฉริยะของประเทศไทย ยังสนับสนุนการพัฒนาขีดความสามารถด้านการคาดการณ์ขั้นสูงในระยะต่อไป

Implication

หากประเทศไทยไม่มีระบบคาดการณ์และวิเคราะห์ความต้องการกำลังคนระดับชาติ ประเทศจะยังคงผลิตทักษะและบุคลากรที่ไม่สอดคล้องกับความต้องการทางเศรษฐกิจ ส่งผลให้เกิดการขาดแคลนบุคลากรในภาคส่วนสำคัญ ขณะเดียวกันก็มีบุคลากรล้นเกินในสาขาที่มีความต้องการต่ำ

ความไม่สอดคล้องดังกล่าวจะทำให้การพัฒนาอุตสาหกรรม New S-Curve ชะลอตัว ลดการเพิ่มขึ้นของผลิตภาพ และบั่นทอนความสามารถของประเทศในการดึงดูดการลงทุนมูลค่าสูง

ในทางกลับกัน ระบบคาดการณ์ที่มีประสิทธิภาพจะช่วยให้ประเทศสามารถวางแผนกำลังคนได้อย่างแม่นยำ เร่งการเปลี่ยนผ่านภาคอุตสาหกรรม และสร้างความสอดคล้องระหว่างทุนมนุษย์กับยุทธศาสตร์เศรษฐกิจของประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Action Layer