Objective

Establish a national agricultural zoning and land optimization framework that aligns agricultural production with land capability, water availability, climate conditions, environmental sustainability, and market demand to maximize land productivity, strengthen food security, and improve long-term agricultural resilience.

Action

• Develop a national agricultural zoning framework based on land suitability, soil capability, water resources, climate conditions, biodiversity, environmental sensitivity, infrastructure, and socio-economic characteristics.

• Integrate geospatial information systems (GIS), satellite imagery, remote sensing, climate projections, and agricultural databases to support evidence-based land-use planning and zoning decisions.

• Identify strategic agricultural production zones for major crops, livestock, aquaculture, agroforestry, and high-value agricultural products according to regional comparative advantages.

• Promote land optimization by matching crop selection, farming systems, irrigation availability, and agricultural technologies with the physical potential and carrying capacity of each area.

• Establish dynamic agricultural zoning capable of adapting to climate change, water availability, environmental risks, and changing market conditions through continuous monitoring and periodic updates.

• Strengthen coordination among national agencies, provincial authorities, local governments, and farming communities to ensure participatory land-use planning and sustainable agricultural development.

Expected Output

• A nationally integrated agricultural zoning framework supporting sustainable land-use planning.

• Improved allocation of agricultural activities according to environmental and economic suitability.

• Increased land productivity, resource efficiency, and climate resilience.

• Reduced environmental degradation and land-use conflicts.

• Enhanced national food security through optimized agricultural resource management.

Objective

จัดทำกรอบการแบ่งเขตเกษตรกรรมและการใช้ประโยชน์ที่ดินระดับชาติ เพื่อให้การผลิตทางการเกษตรสอดคล้องกับศักยภาพของพื้นที่ ความเหมาะสมของดิน น้ำ ภูมิอากาศ ระบบนิเวศ และความต้องการของตลาด อันจะนำไปสู่การใช้ทรัพยากรที่ดินอย่างมีประสิทธิภาพ เพิ่มผลผลิต ลดความเสี่ยง และสร้างความยั่งยืนให้กับภาคการเกษตรของประเทศ

Action

• จัดทำกรอบการแบ่งเขตเกษตรกรรมระดับชาติ โดยใช้ข้อมูลศักยภาพของดิน แหล่งน้ำ สภาพภูมิอากาศ ความหลากหลายทางชีวภาพ โครงสร้างพื้นฐาน และปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคม เพื่อกำหนดพื้นที่เกษตรที่เหมาะสมในแต่ละประเภท

• บูรณาการข้อมูลจากระบบภูมิสารสนเทศ (GIS) ภาพถ่ายดาวเทียม การสำรวจระยะไกล (Remote Sensing) แบบจำลองสภาพภูมิอากาศ และฐานข้อมูลการเกษตร เพื่อสนับสนุนการวางแผนการใช้ที่ดินบนพื้นฐานของข้อมูล (Evidence-Based Planning)

• กำหนดเขตการผลิตสำหรับพืชเศรษฐกิจ ปศุสัตว์ ประมง วนเกษตร และสินค้าเกษตรมูลค่าสูง ให้สอดคล้องกับข้อได้เปรียบเชิงพื้นที่และศักยภาพของแต่ละภูมิภาค

• ส่งเสริมการใช้ประโยชน์ที่ดินอย่างเหมาะสม โดยเชื่อมโยงการเลือกชนิดพืช ระบบการผลิต ระบบชลประทาน และเทคโนโลยีการเกษตรให้สอดคล้องกับศักยภาพของพื้นที่ ลดการใช้ทรัพยากรเกินขีดความสามารถของระบบนิเวศ

• พัฒนาระบบ Agricultural Zoning แบบพลวัต (Dynamic Zoning) ที่สามารถปรับปรุงข้อมูลและปรับเปลี่ยนการแบ่งเขตตามการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ ปริมาณน้ำ ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม และแนวโน้มของตลาด

• ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของหน่วยงานภาครัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคเอกชน และเกษตรกร ในการกำหนดแนวทางการใช้ประโยชน์ที่ดิน เพื่อให้เกิดการพัฒนาการเกษตรที่สมดุลและยั่งยืน

Expected Output

• ประเทศไทยมีกรอบการแบ่งเขตเกษตรกรรมระดับชาติที่ใช้ข้อมูลเชิงพื้นที่และข้อมูลวิทยาศาสตร์เป็นพื้นฐาน

• การใช้ประโยชน์ที่ดินสอดคล้องกับศักยภาพของพื้นที่ ลดการใช้ทรัพยากรอย่างไม่เหมาะสม

• เพิ่มผลผลิตและประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรดิน น้ำ และพื้นที่เพาะปลูก

• ลดความขัดแย้งด้านการใช้ที่ดินและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

• ยกระดับความมั่นคงทางอาหารและเพิ่มขีดความสามารถในการปรับตัวของภาคการเกษตรต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ