Situation

การขยายตัวของเมือง การเติบโตของภาคอุตสาหกรรม และรูปแบบการบริโภคที่เปลี่ยนแปลง ส่งผลให้ปริมาณขยะจากชุมชน ภาคเกษตร และภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เกินขีดความสามารถของระบบกำจัดขยะแบบดั้งเดิม ขยะจำนวนมากยังไม่ถูกนำกลับมาใช้ประโยชน์ ก่อให้เกิดมลพิษ การปล่อยก๊าซเรือนกระจก การใช้ทรัพยากรอย่างไม่มีประสิทธิภาพ และภาระที่เพิ่มขึ้นต่อพื้นที่ฝังกลบ 

Shift

เปลี่ยนผ่านจากระบบการจัดการขยะแบบเชิงเส้น (Collect–Consume–Dispose) ไปสู่ระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนที่มอง "ขยะเป็นทรัพยากร" โดยส่งเสริมการลดการเกิดขยะ การใช้ซ้ำ การรีไซเคิล การผลิตซ้ำ การใช้ประโยชน์ทางชีวภาพ และการผลิตพลังงานจากของเสีย ผ่านระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนระดับพื้นที่และระดับประเทศที่เชื่อมโยงกันอย่างบูรณาการ 

Advantage

ระบบหมุนเวียนทรัพยากรช่วยลดการพึ่งพาหลุมฝังกลบ เพิ่มการนำวัสดุกลับเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจ ลดการนำเข้าวัตถุดิบ ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากร ส่งเสริมอุตสาหกรรมสีเขียว และสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจและการจ้างงานใหม่ ควบคู่กับการยกระดับความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมในระยะยาว 

Additional Structural Advantage

ระบบนิเวศการจัดการทรัพยากรแบบหมุนเวียนสามารถเชื่อมโยงองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคอุตสาหกรรม ภาคเกษตร ชุมชน และแพลตฟอร์มข้อมูลดิจิทัล ผ่านการคัดแยกขยะตามมาตรฐาน ระบบเก็บรวบรวมอัจฉริยะ ศูนย์คัดแยกและกู้คืนวัสดุ การใช้ประโยชน์จากขยะอินทรีย์ เทคโนโลยีผลิตพลังงานจากของเสีย และเครือข่ายห่วงโซ่อุปทานหมุนเวียน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรในทุกภาคส่วน 

Implication

ประเทศที่สามารถเปลี่ยนของเสียให้กลายเป็นทรัพยากรทางเศรษฐกิจ จะสามารถเสริมสร้างความมั่นคงด้านทรัพยากร ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรม สนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ และช่วยให้ประเทศบรรลุเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศและการพัฒนาที่ยั่งยืนได้อย่างเป็นรูปธรรม 

Action Layer