Situation 

ในขณะที่ประเทศไทยผลิตคอนเทนต์ทางวัฒนธรรมและความสร้างสรรค์ที่หลากหลาย ทั้งภาพยนตร์ ซีรีส์ ดนตรี ดิจิทัลมีเดีย คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้องกับอาหาร และประสบการณ์ไลฟ์สไตล์ แต่อัตราการเข้าถึงตลาดโลกยังคงถูกจำกัด ไม่สม่ำเสมอ และพึ่งพาแพลตฟอร์มสูงมาก

การจัดจำหน่ายมักจะแยกส่วนกระจายไปตามช่องทางต่าง ๆ โดยครีเอเตอร์และผู้ผลิตต้องพึ่งพาแพลตฟอร์มและตัวกลางต่างชาติอย่างหนัก ส่งผลให้ความสามารถในการควบคุมทัศนวิสัยของคอนเทนต์ การสร้างรายได้ และการมีส่วนร่วมของผู้ชมลดลง

ยิ่งไปกว่านั้น ประเทศไทยยังขาดกรอบยุทธศาสตร์ที่มีการประสานงานกันสำหรับการวางตำแหน่งคอนเทนต์ในตลาดโลก การปรับเนื้อหาให้เข้ากับท้องถิ่น และการเจาะตลาด คอนเทนต์ที่มีศักยภาพในระดับสากลมักไม่สามารถขยายขนาดได้เนื่องจากการสนับสนุนที่จำกัดในด้านการตลาด การแปล การสร้างแบรนด์ และพันธมิตรระหว่างประเทศ

ผลลัพธ์ที่ตามมาคือ คอนเทนต์ไทยยังคงมีสัดส่วนที่ต่ำเกินไปในตลาดโลก และผลกระทบทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมยังไม่ได้รับการปลดล็อกอย่างเต็มที่

Shift 

กลยุทธ์คอนเทนต์ต้องเปลี่ยนผ่านจากการผลิตภายในประเทศแล้วหวังผลส่งออกเป็นครั้งคราว ไปสู่โมเดลที่มุ่งเน้นตลาดโลกและให้ความสำคัญกับการจัดจำหน่ายเป็นอันดับแรก (Distribution-first model)

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการออกแบบคอนเทนต์โดยคำนึงถึงผู้ชมทั่วโลกตั้งแต่เริ่มต้น รองรับด้วยยุทธศาสตร์การจัดจำหน่ายเชิงโครงสร้าง ขีดความสามารถด้านการปรับเนื้อหาให้เข้ากับท้องถิ่น และการบูรณาการระบบแพลตฟอร์ม

จุดเน้นจะเปลี่ยนจากการเป็นเพียงผู้สร้างสรรค์คอนเทนต์ ไปสู่การสร้างท่อส่งคอนเทนต์ระดับโลก (Global content pipeline) ที่ซึ่งการผลิต การจัดจำหน่าย และการมีส่วนร่วมของผู้ชมได้รับการบูรณาการเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์

ประเทศไทยต้องขยับจากการเป็นเพียงผู้ผลิตคอนเทนต์ ไปสู่การเป็นผู้เล่นในระบบนิเวศคอนเทนต์ที่มีอำนาจควบคุมเหนือช่องทางการจัดจำหน่าย ข้อมูลผู้ชม และเส้นทางการสร้างรายได้

Advantage

เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม อัตลักษณ์ทางทัศนศิลป์ สไตล์การเล่าเรื่อง และเสน่ห์ทางไลฟ์สไตล์ของประเทศไทย มุ่งสร้างความแตกต่างที่แข็งแกร่งในตลาดโลก

คอนเทนต์ของประเทศมีลักษณะเฉพาะตัวในด้านการสร้างประสบการณ์ การดึงดูดการมีส่วนร่วมทางอารมณ์ และความรุ่มรวยทางวัฒนธรรม ซึ่งทำให้มีความเหมาะสมสำหรับการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับบริบทของภูมิภาคต่าง ๆ

นอกจากนี้ สภาพแวดล้อมการผลิตของประเทศไทยที่มีความคุ้มค่าด้านต้นทุน และฐานครีเอเตอร์ดิจิทัลที่กำลังเติบโต ช่วยให้สามารถสร้างสรรค์คอนเทนต์ที่ขยายขนาดได้ ในขณะที่ภาคการท่องเที่ยวและภาคอาหารของประเทศ สามารถช่วยตอกย้ำทัศนวิสัยของคอนเทนต์และความสนใจของผู้ชมให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

Additional Structural Advantage 

ประเทศไทยสามารถสร้างยุทธศาสตร์การจัดจำหน่ายระดับโลกแบบหลากหลายช่องทางได้โดยการใช้ประโยชน์จาก:

พันธมิตรกับแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งระดับโลก เครือข่ายสื่อ และช่องทางดิจิทัล

การพัฒนาแพลตฟอร์มการจัดจำหน่ายคอนเทนต์ระดับชาติหรือระดับภูมิภาค

การลงทุนในขีดความสามารถด้านการปรับเนื้อหาให้เข้ากับท้องถิ่น (ภาษา การปรับบริบททางวัฒนธรรม การกำหนดกลุ่มเป้าหมายรายภูมิภาค)

การบูรณาการร่วมกับระบบปฏิบัติการ SPOS เพื่อการประสานงานจากส่วนกลาง การวิเคราะห์ข้อมูล และการเพิ่มประสิทธิภาพผลการดำเนินงาน

นอกจากนี้ การใช้ประโยชน์จากการวิเคราะห์ข้อมูลและข้อมูลเชิงลึกของผู้ชม จะช่วยให้สามารถขับเคลื่อนการวางตำแหน่งคอนเทนต์ได้อย่างตรงกลุ่มเป้าหมาย ในขณะที่การบูรณาการข้ามภาคส่วน (การท่องเที่ยว อาหาร ไลฟ์สไตล์) จะช่วยเพิ่มทัศนวิสัยของคอนเทนต์และการมีส่วนร่วมของผู้ชม

ประเทศไทยยังสามารถพัฒนาคลัสเตอร์คอนเทนต์และท่อส่งออก เพื่อรับประกันการไหลเวียนอย่างต่อเนื่องของคอนเทนต์ที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันระดับโลก

Implication 

หากปราศจากยุทธศาสตร์การจัดจำหน่ายระดับโลก คอนเทนต์ไทยจะยังคงต้องพึ่งพาแพลตฟอร์มภายนอก ถูกจำกัดในด้านการเข้าถึง และถูกจำกัดในการเก็บเกี่ยวสัดส่วนมูลค่า

สิ่งนี้ต่อนำไปสู่การสูญเสียโอกาสในตลาดโลก และการลดลงของอิทธิพลในภูมิทัศน์วัฒนธรรมระหว่างประเทศ

ในทางกลับกัน ยุทธศาสตร์ที่มีโครงสร้างการจัดการที่ดี จะช่วยให้ประเทศไทยสามารถขยายฐานผู้ชมทั่วโลก เพิ่มการสร้างรายจากคอนเทนต์ และสร้างความเข้มแข็งให้กับอิทธิพลทางวัฒนธรรม

การควบคุมเหนือช่องทางการจัดจำหน่ายและการมีส่วนร่วมของผู้ชม จะเปลี่ยนผ่านคอนเทนต์ให้กลายเป็นสินทรัพย์เชิงยุทธศาสตร์ ซึ่งช่วยตอกย้ำทั้งการเติบโตทางเศรษฐกิจและซอฟต์พาวเวอร์

การมีตัวตนของคอนเทนต์ในระดับโลก จะกลายเป็นกลไกขับเคลื่อนสำคัญของการสร้างแบรนด์ระดับชาติและการวางตำแหน่งในเวทีสากล

Action Layer