Situation 

การท่องเที่ยวเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยมาอย่างยาวนาน โดยถูกขับเคลื่อนด้วยสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ มรดกทางวัฒนธรรม และความเป็นเลิศด้านการบริการ อย่างไรก็ตาม โมเดลการท่องเที่ยวในปัจจุบันส่วนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยปริมาณ
มีประสบการณ์ที่แยกส่วน และมีความตื้นเขินทางเศรษฐกิจ

กิจกรรมการท่องเที่ยวส่วนใหญ่ มุ่งเน้นไปที่การบริโภคระยะสั้น—ที่พัก การขนส่ง และบริการพื้นฐาน—โดยไม่ได้จับมูลค่าเชิงประสบการณ์ เชิงสร้างสรรค์ และเชิงวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ซึ่งประเทศไทยสามารถมอบให้ได้อย่างเต็มที่ สิ่งนี้นำไปสู่มูลค่าที่จำกัดต่อผู้มาเยือน การกระจายรายได้ที่ไม่เท่าเทียม และการพึ่งพาการท่องเที่ยวเชิงมวลมากเกินไป

นอกจากนี้ การท่องเที่ยวแยกส่วนการดำเนินงานออกจากภาคส่วนวัฒนธรรมและสร้างสรรค์อื่นๆ ส่งผลให้เกิดการสูญเสียโอกาสในการบูรณาการวัฒนธรรมท้องถิ่น ศิลปะ สรรพศาสตร์อาหาร และวิถีชีวิต เข้าสู่เศรษฐกิจประสบการณ์ที่มีความสอดคล้องและมีมูลค่าสูง

Shift

การท่องเที่ยวต้องเปลี่ยนผ่านจากอุตสาหกรรมที่อิงปริมาณ ไปสู่ระบบเศรษฐกิจวัฒนธรรมที่ขับเคลื่อนด้วยมูลค่า

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการปรับสถาปัตยกรรมของการท่องเที่ยวใหม่ให้เป็นแพลตฟอร์มที่บูรณาการวัฒนธรรม ความคิดสร้างสรรค์ วิถีชีวิต และอัตลักษณ์ท้องถิ่น เข้าสู่ประสบการณ์มูลค่าสูงที่สมจริง

จุดเน้นเปลี่ยนจากการเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยว ไปสู่การเพิ่มมูลค่าสูงสุดต่อผู้มาเยือน จากบริการที่แยกตัวเดี่ยว ไปสู่ระบบนิเวศประสบการณ์ที่บูรณาการ และจากการเที่ยวชมเชิงรับ ไปสู่การมีส่วนร่วมทางวัฒนธรรมเชิงรุก

การท่องเที่ยวไม่ได้เป็นเพียงแค่อุตสาหกรรมเท่านั้น แต่กลายเป็นช่องทางการจัดจำหน่ายซอฟต์พาวเวอร์ของไทย ซึ่งช่วยให้กลุ่มเป้าหมายระดับโลกสามารถสัมผัสและมีส่วนร่วมกับวัฒนธรรมไทยได้อย่างตรงจุด

Advantage

ประเทศไทยมีการผสมผสานอันเป็นเอกลักษณ์ของความลึกซึ้งทางวัฒนธรรม ความหลากหลายทางภูมิศาสตร์ และความสามารถด้านการบริการ ซึ่งเอื้อให้เกิดการสร้างสรรค์ประสบการณ์ที่สมบูรณ์และหลากหลาย

ตั้งแต่รสนิยมวิถีชีวิตเมืองในกรุงเทพฯ ไปจนถึงมรดกทางวัฒนธรรมในเมืองประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ความหลากหลายทางสรรพศาสตร์อาหาร ไปจนถึงสถานที่พักผ่อนเพื่อสุขภาวะ ประเทศไทยนำเสนอสเปกตรัมประสบการณ์ที่กว้างขวาง ซึ่งสามารถจัดสรรให้เป็นข้อเสนอที่มีมูลค่าสูงได้

ชื่อเสียงอันแข็งแกร่งของประเทศในด้านการต้อนรับและความสามารถในการเข้าถึง ยิ่งช่วยเสริมสร้างความสามารถในการส่งมอบประสบการณ์ที่สม่ำเสมอและน่าจดจำแก่กลุ่มเป้าหมายระดับโลก

Additional Structural Advantage

ประเทศไทยสามารถสร้างระบบเศรษฐกิจวัฒนธรรมที่ขับเคลื่อนด้วยการท่องเที่ยวได้โดยการใช้ประโยชน์จาก: 

• การบูรณาการการท่องเที่ยวเข้ากับอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ สรรพศาสตร์อาหาร สุขภาวะ และชุมชนท้องถิ่น

• การพัฒนากลุ่มประสบการณ์ที่ได้รับการจัดสรร (เส้นทางวัฒนธรรม จุดหมายปลายทางเชิงธีม โปรแกรมที่สมจริง)

• การใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลสำหรับการค้นพบ การจอง การปรับให้เหมาะกับบุคคล และการสร้างความผูกพัน

• การบูรณาการเข้ากับ SPOS เพื่อการสร้างแบรนด์ที่สอดประสานกัน การวิเคราะห์ข้อมูล และการวางตำแหน่งระดับโลก 

นอกจากนี้ การมอบอำนาจให้แก่ชุมชนท้องถิ่นและผู้สร้างสรรค์ เอื้อให้เกิดการสร้างมูลค่าแบบกระจายศูนย์ เพื่อให้มั่นใจว่าผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจะได้รับการจัดสรรในขณะที่ยังคงรักษาความแท้จริงทางวัฒนธรรมไว้

สิ่งนี้สร้างห่วงโซ่มูลค่าแบบหลายชั้น ซึ่งการท่องเที่ยวจะขับเคลื่อนอุปสงค์สำหรับผลิตภัณฑ์ บริการ และประสบการณ์ทางวัฒนธรรม

Implication 

หากปราศจากการเปลี่ยนผ่าน ภาคการท่องเที่ยวของประเทศไทยจะเผชิญความเสี่ยงจากการพึ่งพาปริมาณมากเกินไป อัตรากำไรที่ลดลง และความเปราะบางต่อผลกระทบภายนอก เช่น วิกฤตการณ์ระดับโลก หรือการเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมการเดินทาง

สิ่งนี้จำกัดความยั่งยืนในระยะยาว และลดความสามารถในการจับเซกเมนต์ที่มีมูลค่าสูงกว่าของตลาดโลก

ในทางกลับกัน ระบบการท่องเที่ยวที่ได้รับการปรับสถาปัตยกรรมใหม่จะเอื้อให้เกิดมูลค่าทางเศรษฐกิจที่สูงขึ้น การอนุรักษ์วัฒนธรรมที่แข็งแกร่งขึ้น และการสร้างความผูกพันระดับโลกที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

การท่องเที่ยวจะกลายเป็นกลไกเชิงกลยุทธ์สำหรับการส่งออกวัฒนธรรม การพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่น และการสร้างแบรนด์ระดับชาติ ซึ่งจะช่วยตอกย้ำตำแหน่งของประเทศไทยในฐานะจุดหมายปลายทางทางวัฒนธรรมระดับโลก

Action Layer